ฉือหยานโจวพูด: "พอแค่นั้นเถอะ ไปกันได้แล้ว!"
กู้ฉีพูด: "พี่หยาน ขอผมลองหน่อย...ว่าจะดูดพลังซอมบี้ระดับห้าจนแห้งได้ไหม?"
ฉือหยานโจวหลบให้ทาง
รอให้แสงสายฟ้าบนตัวซอมบี้สลายไป กู้ฉีกดฝ่ามือลงอย่างแรง ซอมบี้ระดับห้าบนพื้นค่อยๆ แห้งเหี่ยวลงต่อหน้าต่อตา กลายเป็นซากศพไหม้เกรียมดำในพริบตา...
"วูบ!" เถาวัลย์ของจื้อจื้อควักคริสตัลพลังในหัวซอมบี้ออกมา
เมื่อทั้งคู่หันหลัง กู้ฉีเหลือบไปเห็นการต่อสู้ของกู้ว่าน——เจ้านั่นไม่เพียงไม่เสียเปรียบ แต่ยังสนุกสุดเหวี่ยงอีกต่างหาก
เขาหันกลับมามอง ยิ้มแล้วพูดกับฉือหยานโจว: "พี่หยาน หนานหนานของพวกเรานี่เจ้าเถาวัลย์ยิ่งเก่งขึ้นเรื่อยๆ นะ ฆ่าซอมบี้ไปด้วยเก็บคริสตัลพลังไปด้วย ไม่ตกหล่นแม้แต่ครึ่งเม็ด สบายใจสุดๆ"
ฉือหยานโจวพูด: "ใครเป็นพวกเดียวกับแก?"
กู้ฉีมุมปากใต้หน้ากากอนามัยยกขึ้นอย่างท้าทาย: "ไม่ใช่พวกเดียวกันแล้วจะเป็นครอบครัวแกเหรอ? อย่างน้อยพวกเราก็นับเป็น 'ครอบครัวใหญ่' ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา เจ้า 'ครอบครัว' ของแกนั่นแหละถึงจะเรียกได้ว่าไม่ชอบมาพากล"
ฉือหยานโจวพูด: "ออกเดินทางไกลมา ปากหนึ่งพูดจาได้เจ็บคอเรี่ยมขนาดนี้ ไม่กลัวเวลากินข้าวจะลิ้นโดนกัดตายเองเหรอ..."
"พี่หยาน" น้ำเสียงกู้ฉีกลับกวนประสาท: "เจ้าเถาวัลย์นี่ไม่ธรรมดาจริงๆ นะ สมกับเป็นหนานหนานของพวกเราเลี้ยงมา ฉลาดสุดๆ..."
ฉือหยานโจวพูด: "กู้ฉี..."