เธอฉวยจังหวะเปิดขวดเหล้า กลิ่นเหล้าเข้มข้นกระจายไปทั่วในทันที
"นี่ ลองชิมดูสิ" เธอค่อยๆ หยดลงบนก้อน "หัวระเบิด" นั้นสองสามหยด
ต้นไม้มนุษย์ตัวเล็กชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เริ่มโซซัดโซเซไปมา ใบไม้บนหัวค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด ท่าทางเหมือนต้นคริสต์มาสเมาเหล้าพอดี
[ตอนนี้!]'มีมี' รีบพูด: [เอานิ้วเข้าไปในปากมัน ให้มันกัดสักที แบบนี้มันจะยอมรับเจ้าเป็นนาย!]
ลู่หนานเกอลังเลเล็กน้อย ก่อนจะยื่นนิ้วชี้ออกไป ต้นไม้มนุษย์ตัวเล็กใช้เถาวัลย์โอบ "อุ้ม" ไว้อย่างอ่อนโยน จากนั้น—"กรึบ!"
ปลายนิ้วยังหลงเหลือ ความรู้สึกประหลาดนั้น พลังชีวิตอันเบิกบานกำลังไหลพล่านไปตามเส้นเลือดของเธอ
เธอมองดูกิ่งไม้สีเขียวอ่อนที่ปลายนิ้วของตัวเองอย่างตะลึง—มันกำลังไหวเอนเบาๆ ตามจังหวะลมหายใจของเธอ
ต้นไม้มนุษย์ตัวเล็กเอาหน้าถูกับนิ้วเธออย่างพอใจ ปีนป่ายโซซัดโซเซมาที่ฝ่ามือของเธอ เรอเล็กๆ เป็นลม นอนขดตัวหลับไป
['มีมี' นี่มันเรื่องอะไร?]
[แบ่งปัน!]เสียงของ'มีมี' ดังระเบิดขึ้นในจิตสำนึก: [เธอได้รับพลังธาตุไม้ต้นกำเนิดเดียวกันผ่านแก่นไม้... แต่สิ่งนี้]มันหยุดไปครู่หนึ่ง: [น่าจะเป็นสิ่งที่คนจงใจเพาะเลี้ยงขึ้นมาจากมนุษย์กับซอมบี้ ไม่ใช่ว่าจะเป็น...]
"พี่สาว!"
"หนานหนาน!"
"ลู่หนานเกอ!"
...
เสียงเรียกอันร้อนรนดังมาจากนอกโพรงไม้ ขัดจังหวะบทสนทนาของพวกเธอ
ลู่หนานเกอไม่ทันได้ถาม'มีมี'ต่อ หยิบเป้ออกจากมิติส่วนตัว ยัดต้นไม้มนุษย์ตัวเล็กและคริสตัลพลังลงไป ปีนป่ายออกไปอย่างรีบเร่ง
ต้นไม้มนุษย์ตัวเล็กเมาๆ งัวเงีย กอดคริสตัลพลังกลิ้งลงไปในเป้ ทำให้เป้มีรอยนูนดื้อรั้นโลดแล่นขึ้นมา