"แกร๊ก! ร้อนจะตายอยู่แล้ว!" กังจื่อเพิ่งจะแตะลำต้นก็เด้งกลับทันที เท้าสลับกันกระทืบราวกับกำลังเต้นแท็ป
ลู่หนานเกอถูกโยกจนตาพร่า ตบหลังนกอย่างโกรธจัด: "นกโง่! ใช้พลังพิเศษสิ!"
"แก๊ก ๆ ๆ!!!"
นกแก้วมาคอว์ถึงจะนึกออกว่าตัวเองมีพลังพิเศษ ขนคอตั้งชัน พ่นหมอกน้ำแข็งออกมา
เกล็ดน้ำแข็งแผ่ขยายอย่างรวดเร็ว ปูพื้นให้เล็ก ๆ บนลำต้นดำเกรียม
ลู่หนานเกอกระโจนเข้าไปในโพรงไม้ มีดลมในมือฟันแหลกไปยังจุดที่คริสตัลพลังอยู่—ชั่วพริบตา เถาวัลย์นับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากผนังโพรง เรียงซ้อนกันเป็นชั้น ๆ
"ฉัวะ!" มีดลมฟาดผ่าน เถาวัลย์ขาดสะบั้น คริสตัลพลังกลับเข้ามาในสายตาของเธออีกครั้ง
เธอคว่ำมือฟันมีดลมอีกหลายดอกไปที่ผนังโพรง ใช้รอยแตกที่ฝังอยู่ในลำต้นเป็นจุดยืน ปีนป่ายไปหาคริสตัลพลังอย่างคล่องแคล่ว
"แกร๊ก! นางงามช่วยด้วย!" หัวของนกแก้วมาคอว์ติดอยู่ที่ปากโพรงกะทันหัน ปีกกระพืออย่างน่าขบขัน