การสังหารปะทุขึ้นในชั่วพริบตา
ฉือหยานโจว: "อาฉี นายกับฉันขวางซอมบี้ด้านหลังไว้!"
ฉือหยานโจวหันไปเผชิญหน้ากับฝูงซอมบี้ สายฟ้าอันทรงพลังฟาดลงมา
กู้ฉีปล่อยกระแสน้ำพร้อมกัน สายฟ้ากับน้ำผสานกัน ชั่วครู่ก็สกัดกั้นคลื่นซอมบี้ที่ท่วมท้นไว้ได้—แม้จะเป็นซอมบี้ระดับหนึ่งทั้งหมด แต่จำนวนอันหนาแน่นนั้นก็ทำให้ขนหัวลุก
คนที่เหลือราวกับยมทูต
ลู่หนานเกอพุ่งตรงไปหาชายสวมแว่นดำ
การประมือของพลังพิเศษสายเดียวกัน ขั้นสามข่มขั้นสองอย่างแท้จริง ทำให้การต่อสู้ครั้งนี้ไม่มีอะไรน่าลุ้น
ปลายนิ้วของนางหมุนเบา ๆ มีดลมเฉือนผ่านข้อเข่าของอีกฝ่าย เสียงกระดูกอ่อนแตกชัดเจน
"อ๊า—!"
ชายแว่นดำร้องโหยหวนทรุดลงคุกเข่า ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลเลือดโชก
ในเวลาเดียวกัน ลู่ซีฉือและพวกก็จัดการพวกนักเลงที่พยายามหนีจนหมดสิ้น
เสียงร้องสุดท้ายขาดหายไปในทันใด
ลู่หนานเกอยากวาดมือเก็บรถที่ยังสภาพดีไว้ในมิติส่วนตัว
ทุกคนยืนเรียงแถวหนึ่ง มองไปที่ฝูงซอมบี้—คริสตัลพลังที่ส่งมาให้ถึงที่ ไม่เก็บก็ไม่รู้จะเก็บเมื่อไร
"กังจื่อ ของกินของแกมาแล้ว!"
นกแก้วมาคอว์ส่งเสียงร้องอย่างตื่นเต้น พุ่งเข้าหาฝูงซอมบี้
ดาบถังของเหวินชิงยิ่งใช้ยิ่งคล่องแคล่ว ภายใต้การคุ้มกันของลั่วซิงโหยวและกู้ว่าน ยิ่งสู้ยิ่งเก่ง