เมื่อปู่ฉือและเหล่าผู้ใหญ่อาวุโสทำงานเสร็จสิ้นทั้งวันแล้วเดินออกมาที่ลานจอดรถ ทั่วทั้งฐานที่มั่นแทบทุกมุมก็กำลังพูดคุยถึงขบวนของลู่หนานเกอ...
รอบนอกลานจอดรถยิ่งแน่นขนัดไปด้วยผู้รอดชีวิตที่ได้ข่าวรีบแห่กันมา พวกเขาต่างเขย่งปลายเท้า ยืดคอ พยายามสุดชีวิตที่จะมองผ่านช่องว่างระหว่างฝูงชนไปยังกองเสบียงที่สูงเท่าภูเขาและเหล่าผู้มีพลังสองสายที่กำลังเป็นที่พูดถึง
"ขอชมหน่อยสิ! มีรถเยอะขนาดนั้นจริงเหรอ?"
"คนไหนคือคุณหนูลู่? ได้ยินว่าระดับพลังมิติส่วนตัวของเธอสูงสุดในเมืองจิงเลยนะ!"
"ถ้าผู้มีพลังสองสายอยู่รวมกันแบบนี้ ฉันไปถือกระเป๋าให้เหล่าคุณหนูใหญ่จะพอซึมซับพลังได้มั้ยนะ..."
"กลางวันแสกๆ เริ่มฝันกลางวันแล้วเหรอ?"
"เสบียงเยอะจริงๆ ด้วย..."
"ได้ยินว่าแลกได้ทั้งคริสตัลพลังและเงินสด..."
"ถ้าอย่างนั้นพวกเราคนธรรมดาทำงานหนักๆ ก็ซื้อได้เหมือนกันมั้ย?"
"เดี๋ยวก็มีประกาศภายในวันพรุ่งนี้แหละ..."
......
ถ้าไม่เพราะด้านหลังของปู่ฉือและคนอื่นๆ มีสมาชิกหน่วยลาดตระเวนที่เพิ่งเปลี่ยนเวรและได้ยินข่าวซุบซิบจนใจสั่นอยากมาชมด้วยตาตัวเองตามติดมาเป็นกองทัพ กลุ่มผู้ใหญ่คงยากที่จะฝ่าฝูงชนที่ตื่นเต้นแออัดเข้าไปในลานจอดรถได้อย่างราบรื่น
เมื่อก้าวเข้าไปภายในลานจอดรถ พลังการโจมตีทางสายตาจากกล่องเสบียงหลากหลายประเภทที่เรียงซ้อนกันเป็นระเบียบราวกับภูเขานั้นเกินจินตนาการไปไกล
ฉือซื่อรีบวิ่งเข้ามาหา แล้วเอ่ยทักด้วยความเคารพ "คุณปู่ใหญ่..."
สายตาของปู่ฉือกวาดมองหาผู้คนในฝูงอย่างร้อนรน "หนานหนานกับเสี่ยวเย่ล่ะ? พวกมันไม่เป็นไรใช่ไหม?"