เมื่อกลุ่มคนเดินทางกลับมาถึงคฤหาสน์ตระกูลฉืออย่างเอิกเกริก พระจันทร์ก็ขึ้นสู่กลางฟ้าแล้ว
เหนื่อยมาทั้งวัน ทุกคนยังหิวโหย ยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย...
เหวินชิง: "ตอนเย็นทุกคนอยากกินอะไร?"
คุณแม่ซื่อ: "ดึกขนาดนี้ พวกเธอเหนื่อยมาทั้งวัน ลองชิมฝีมือฉันไหม?"
คุณพ่อซื่อ: "พวกคุณอย่าจัดการเลย... ฉันว่า เราไปกินที่โรงอาหารตรงๆ เลยดีไหม?"
ลู่หนานเกอ: "กินอะไรก็ได้สักหน่อย?"
ฉือหยานโจวกับพวกอีกหลายคนพยักหน้าพร้อมกัน ต่างก็จูงแขนและโอบกอดผู้ใหญ่ที่อยู่ข้างกายเดินตามลู่หนานเกอไปที่โต๊ะอาหาร...
ลู่หนานเกอยกมือโบกเบาๆ ชั่วพริบตา บนโต๊ะยาวกว้างขวางในห้องนั่งเล่นก็ปรากฏอาหารร้อนๆ กลิ่นหอมโชยเต็มโต๊ะขึ้นมาลอยๆ...
ผู้ใหญ่ที่อึดอัดกับคำถามและความอยากรู้มาทั้งบ่าย ในที่สุดก็หาโอกาสถามออกมาได้
คุณป้าวกู้: "นี่เป็นของในมิติของหนานหนานหรือ?"
กู้ว่าน: "อื้ม เมื่อก่อนพี่เหวินชิงกับพี่ซิงโหยวทำไว้ หนานหนานเก็บไว้ในมิติ เพื่อให้พวกเรากินได้ตอนที่ไม่มีที่ทำอาหารไง!"
คุณพ่อกู้: "พวกเธอ... เป็นพวกพลังสองสายจริงๆ งั้นเหรอ?"
กู้ฉีหน้าตายใจนิ่ง: "ใช่ครับพ่อ เราทุกคนเป็นพลังสองสาย! ของแท้ไม่มีการปลอม!"
พอพูดจบ ก็ถูกผู้ใหญ่รุม "ประณาม" อย่างเป็นเอกฉันท์ทันที
"ไอ้ลูกแสบ! หลอกผีใครอยู่? คิดว่าพวกเราแก่จนเซ่อแล้วหรือไง?"
"ใช่เลย! ไอ้หนูน้อยนี่ ระแวงใครกันแน่? ห๊ะ? แล้วเราจะทำร้ายลูกหลานตัวเองได้ยังไง?"