ลู่จ้าวรักษาคำพูดจริง ๆ ตลอดหนึ่งเดือนต่อมา หลี่ไห่ลี่ก็เงียบกริบไม่มีวี่แววใด ๆ
เหอฉงหนานวางใจได้อย่างสมบูรณ์ ทุ่มเทใจทั้งหมดเฝ้ารักภรรยาตัวน้อย คอยภาวนาทุกวินาทีให้เธอคลอดอย่างปลอดภัย
ช่วงแรก ๆ ที่พาชิงเกอกลับมาใหม่ ๆ เธองอแงมาก โดยเฉพาะตอนกลางคืน มักจะร้องไห้กินเวลาไปกว่าครึ่งคืน ปากก็พร่ำเรียกหาแต่แม่ไม่หยุด
เจียงอวิ๋นต้องดูแลจินโต้วน้อย จึงไม่มีเวลาเหลือเลย คุณย่าเหลยจึงอาสารับหน้าที่ดูแลชิงเกอไป
ผ่านไปหนึ่งเดือน ชิงเกอถึงค่อย ๆ ปรับตัวกับชีวิตใหม่ได้
ลู่จิ่นฮวนตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือนกว่าแล้ว ตอนไปตรวจครรภ์ หลิวหงเม่ยบอกให้พวกเขาเตรียมตัวไว้ให้ดี การตั้งครรภ์แฝดหลายคนในช่วงปลายอาจคลอดเมื่อไหร่ก็ได้ ดีที่สุดคือเข้าโรงพยาบาลตอนนี้เลย จะได้ปลอดภัยเพิ่มขึ้นอีกชั้น
เรื่องเกี่ยวกับภรรยาตัวน้อย ขอเพียงเป็นคำแนะนำที่ดีต่อเธอ เหอฉงหนานไม่มีทางไม่ยอม วันนั้นเขาก็จัดการขั้นตอนเข้าโรงพยาบาลให้เลย
ลู่จิ่นฮวนไม่อยากไป ตอนนี้ต้นเดือนสิงหา เป็นช่วงที่เมืองหลวงร้อนที่สุด ตั้งแต่ตั้งครรภ์เธอก็กลัวร้อนมาก แต่ละวันแทบจะนอนกอดพัดลม
ถ้าต้องไปโรงพยาบาล ไม่มีพัดลม เธอจะอยู่ได้ยังไงกัน?
“ตอนนี้ฉันไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด เลื่อนไปอีกสักสองสามวันได้ไหม?”
จิวจิวจะรายงานสภาพของเด็กทั้งสามให้เธอฟังทุกวัน เด็กน้อยพัฒนาได้ดีมาก อย่างน้อยก็ต้องอีกเดือนถึงจะมีท่าทีใกล้คลอด
ลู่จิ่นฮวนกำลังทำหน้าสงสารอ้อนวอนขอเจรจากับสามี จู่ ๆ ท้องก็ถูกเตะหนึ่งที