หลิวหงเม่ยถึงกับพูดไม่ออก น้ำเสียงก็ดังขึ้นมาหลายส่วนโดยไม่รู้ตัว: “ไม่ใช่เธอคลอดสักหน่อย จะเตรียมอะไร?
รีบไปบอกแม่เธอกับพวกนั้น ให้พวกเขาขนของมาโรงพยาบาลเร็วเข้า!”
พักนี้ทุกคนสนิทสนมกันมากแล้ว หลิวหงเม่ยก็เลยพูดจาตามสบายขึ้นเยอะ
ตอนนี้ในหัวของเหอฉงหนานว่างเปล่าไปหมด ได้ยินคำของหมอหลิวก็หันหลังวิ่งออกไปทันที เพิ่งถึงประตู ปลายเท้าก็หมุนกลับมาอีก
ไม่สนว่ามีคนอื่นอยู่ในห้องด้วย ก้มลงจูบที่ศีรษะของลู่จิ่นฮวน ดวงตาแดงก่ำปลอบว่า “เมียจ๋า อย่ากลัวนะ ผมกลับมาเดี๋ยวนี้แหละ”
ลู่จิ่นฮวนรู้สึกบอกไม่ถูก แถมยังรังเกียจนิดๆ: “ฉันไม่ตื่นเต้นนะ อย่ามัวเสียเวลาคุณหมอเลย ได้ไหม?”
ถ้าไม่ใช่เพราะทุกคนตื่นเต้นกันขนาดนี้ เธอตั้งใจจะคลอดที่บ้านด้วยซ้ำ!
เหอฉงหนาน: “…”
กว่าจะไล่คนไปได้ หลิวหงเม่ยพลางช่วยเธอถอดกางเกง พลางหัวเราะพูดว่า “ฉันเพิ่งเคยเห็นผู้บังคับการเหอไม่หนักแน่นแบบนี้เป็นครั้งแรก
ปกติพวกคุณอยู่กันแบบนี้เหรอ?
อ้าว!
นี่เปิดสามเซ็นแล้วเหรอ?
เร็วเข้าๆ เข้าห้องคลอด!”
หลิวหงเม่ยตกใจมาก ปกติคุณแม่ที่เปิดสามเซ็น ถึงไม่ร้องโอดโอยด้วยความเจ็บ แต่สีหน้าก็ต้องเปลี่ยนบ้างแหละ ไม่ต้องพูดถึงว่าสาวน้อยคนนี้ท้องแฝดสามเลยนะ!
นี่ทำไมไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยล่ะ?
ลู่จิ่นฮวนยิ้มแห้งๆ “อาจเป็นเพราะฉันมีประสบการณ์ครั้งที่สอง? พวกคุณก็อย่าตื่นเต้น ไปตามขั้นตอนก็พอค่ะ”