เธอเพิ่งนอนลงได้ไม่นาน เหอฉงหนานก็เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับไอน้ำร้อนระอุ ลู่จิ่นฮวนรู้สึกงงงวย เธอสงสัยว่าผู้ชายคนนี้คงไม่ได้อาบน้ำเลยด้วยซ้ำ แค่ลวก ๆ ก็ออกมาแล้วกระมัง?
เหอฉงหนานไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร เขาสะบัดตัวไปตลอดทาง แล้วกระโดดขึ้นเตียงเสียงดัง “ตุบ” ดวงตาจับจ้องหญิงสาวร่างอ้อนแอ้นอย่างหลงใหล
เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่า “เมียรักของพี่ช่างงดงามนัก”
พูดจบก็ค่อย ๆ ประคองคางของเธอ ก้มหน้าลงจูบ
ปกติแล้วเขามักอาบน้ำเย็นเสมอ ร่างกายจึงเย็นเยียบเมื่อสัมผัส แต่เมื่อจูบกัน ความร้อนแรงกลับแผดเผาจนผู้คนอ่อนระทวย ริมฝีปากบางบดเบียดเข้ามา กวาดต้อนไปทั่วโพรงปากของเธอ
ลมหายใจของทั้งคู่สอดประสาน หลอมรวมเป็นหนึ่ง ลู่จิ่นฮวนถูกจูบจนมึนงง คล้ายจมดิ่งลงในห้วงน้ำลึกที่อบอุ่น ร่างกายทั้งร่างแทบจะขาดอากาศหายใจ
เธอครางอู้อี้อย่างยากจะอดทน เงยคางขึ้น เผยให้เห็นลำคอขาวผ่องบางเรียว
เหอฉงหนานไม่ไล่ตามริมฝีปากของเธอ แต่กลับก้มลงจูบไล่ลงมาเรื่อย ๆ
ในที่สุดลู่จิ่นฮวนก็ได้สูดอากาศบริสุทธิ์อีกครั้ง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง เธอหายใจเข้าลึก ๆ ติดต่อกันหลายครั้ง
เหอฉงหนานหัวเราะเบา ๆ เสียงหัวเราะทุ้มนุ่มน่าหลงใหลนั้นมีเสน่ห์เป็นพิเศษ แต่เมื่อเขายื่นมือไปเปิดลิ้นชักเพื่อจะหยิบของ รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งค้างทันควัน
“หืม? ของที่ฉันวางไว้ข้างในล่ะ?”
ลู่จิ่นฮวนทำทีเป็นตั้งสติแล้วกระพริบตาปริบ ๆ น้ำเสียงออดอ้อนนุ่มนวล “ไม่รู้เลยนี่นา~”
น้ำเสียงของเธอราวกับมีมนตร์เสน่ห์พิเศษ ยามปกติพูดจาอ่อนหวานนุ่มนวล ฟังแล้วหวานละมุนน่าเอ็นดู แต่ยามนี้กลับวิเศษขึ้นอย่างบอกไม่ถูก ฟังดูเย้ายวนชวนให้หลงใหล