ฉันเห็นมีนักอ่านคอมเมนต์มาว่าจำชื่อจริงของเด็ก ๆ ไม่ได้ เลยทำตารางเล็ก ๆ มาให้ หวังว่าจะช่วยให้ทุกคนดูได้สะดวกขึ้นนะคะ
เด็ก ๆ ต่างมีอนาคตเป็นของตัวเอง ทุกคนเติบโตอย่างมั่นคงในสายที่ตนเองถนัด
ลู่จิ่นฮวนกลัวว่ามี่โต้ว อวิ๋นโต้ว และถังโต้วจะถูกมองข้าม จึงเริ่มชักนำให้คนในบ้านหันมาใส่ใจพวกเขามากขึ้น
วันหนึ่งเหอฉงหนานกลับถึงบ้าน แล้วประกาศเรื่องหนึ่งให้ทุกคนฟัง
“เช้าวันนี้ผู้บังคับการกองพันลาดตระเวนพิเศษมาหาผม เสนอว่าอยากให้จินโต้วกับเหมาโต้วเข้าเรียนในชั้นเรียนเยาวชนฝึกทหารของหน่วย เพื่อรับการฝึกฝนเป็นพิเศษ ผมยังไม่ได้ตอบตกลงทันที อยากถามความเห็นของทุกคนก่อน”
หน้าที่ของชั้นเรียนเยาวชนฝึกทหารคือคัดเลือกเด็กที่มีแววไว้เป็นกำลังสำรอง เพื่อฝึกฝนให้เป็นกำลังพลสายรบพิเศษและหน่วยลาดตระเวนตั้งแต่เนิ่น ๆ การฝึกในแต่ละวันหนักหน่วงมาก เขากลัวว่าเมียจะทำใจไม่ได้
เหอฉงหนานคิดว่าเมียต้องคัดค้านแน่ แต่เขาคิดไปเองทั้งนั้น เพราะลู่จิ่นฮวนไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลยสักนิด
“แล้วฉานโต้วล่ะ? เขาทรงตัวเก่งขนาดนั้น เข้าเรียนชั้นเยาวชนนี้พร้อมกันไม่ได้เหรอ?”
เหอฉงหนานชะงักไปเล็กน้อย ก่อนพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว “ผมพูดไปแล้ว ผู้บังคับการบอกว่าถ้ามีเวลา เขาจะมาดูเด็ก ๆ เอง ถ้าเป็นอย่างที่ผมเล่าจริง ก็รับเข้าไปพร้อมกันได้”
พูดจบ เขาก็ขยับเข้าไปใกล้ คอยสังเกตสีหน้าเธออย่างละเอียด ก่อนถามอย่างระมัดระวังว่า “ถ้าอย่างนั้น คุณเห็นด้วยใช่ไหม?”
ลู่จิ่นฮวนย้อนถามอย่างขบขัน “ทำไมฉันต้องไม่เห็นด้วยด้วยล่ะ? นี่เกี่ยวข้องกับอนาคตของเด็ก ๆ ไม่ว่าคุณปู่คุณย่า คุณพ่อคุณแม่ รวมถึงคุณจะคอยสนับสนุนพวกเขาแค่ไหน สุดท้ายพวกเขาก็ต้องอาศัยความสามารถของตัวเองไปบุกเบิกเส้นทางอยู่ดี!”