กลับมาถึงห้อง ลู่จิ่นฮวนยังคงอยู่ในอาการไม่อยากเชื่ออยู่เนิ่นนาน
เคยเห็นคนไร้ศีลธรรม แต่ไม่เคยเห็นไร้ศีลธรรมได้ขนาดนี้!
“จิวจิว เธออยู่ไหม?”
เหอฉงหนานไม่อยู่บ้าน เธอไม่มีใครให้ปรึกษาเลย ได้แต่ถามระบบ
[จิวจิวมาแล้ว~~ เสี่ยวฮวนเอ๋อร์คิดอยากถามฉันว่าจะจัดการเรื่องนี้ยังไงใช่ไหม?]
ลู่จิ่นฮวนพยักหน้ารัวราวกับลูกเจี๊ยบจิกข้าว: “อื้มๆ เธอก็ได้ยินแล้วใช่ไหม? เธอว่าฉันควรไปฟ้องไหม? ให้ผู้ใหญ่สั่งสอนสองสามีภรรยานั่น?”
[จะฟ้องไปทำไม? เธอมีหลักฐานหรือเปล่า? ตอนนี้สาขารองก็แค่มีความคิด ยังไม่ได้เริ่มลงมือ ถึงเธอจะพูดไป จะทำอะไรเขาได้?]
โฮสต์คนนี้ดีไปหมดทุกอย่าง เว้นแต่สมองไม่ค่อยฉลาด โชคดีที่เชื่อฟังพอ ไม่งั้นคงพายากจริงๆ!
“จริงด้วย ฉันไม่มีหลักฐาน! อีกอย่างวันนี้พ่อสามีแม่สามีเพิ่งเสียลูกสาวไป ถ้าฉันจะไปบอกพวกท่านอีกว่าเจ้าน้องรองคิดการเช่นนี้ เกรงว่าท่านคงรับไม่ไหว! แล้วเธอว่าควรทำยังไงดี?
ในเมื่อฉันแต่งกับเหอฉงหนานแล้ว ก็เป็นหนึ่งเดียวกับเขา หากเจ้าน้องรองก่อเรื่องอีก ตระกูลเหอจะทำอย่างไร? ฉันก็พลอยซวยไปด้วยไม่ใช่หรือ?“
จิวจิวทุบหน้าผากอย่างจนใจ
[ฮวนเอ๋อ มังกรเก้าลูกยังแตกต่างกันเลย เธอจะไปสนใจที่เขาทำทำไม? เกียรติคุณสามรุ่นของตระกูลเหอจะถูกลากให้แปดเปื้อนง่ายๆได้ยังไง?
ตอนนี้เธอควรคิดว่า ถ้าสาขารองให้กำเนิดลูกชายได้จริง จะกระทบผลประโยชน์ของเธอไหม!]
ลู่จิ่นฮวนกระจ่างแจ้งในบัดดล เธอรู้ว่าท่านผู้เฒ่าเหอสองคนกับพ่อสามีแม่สามีเฝ้ารอหลานชายมากเพียงใด หากเจ้าน้องรองอุ้มลูกนอกสมรสกลับมาเข้าตระกูลจริงๆ ไม่ต้องพูดถึงท่านปู่กับพ่อสามีแม่สามี คุณย่าต้องยอมรับแน่นอน!