โรงไฟฟ้านิวเคลียร์รุ่งอรุณ โซนคลังสินค้าที่ "คาดไม่ถึง" แห่งหนึ่ง
ภายใต้แสงสว่างจ้าของโคมไฟกำลังสูงหลายสิบดวง ปืนใหญ่พลาสม่าป้องกันภัยระยะประชิด "ค้อนสายฟ้า" หกกระบอกใหม่เอี่ยม ตั้งตระหง่านอยู่กลางคลังสินค้าอย่างเงียบสงบ
ตัวปืนสีน้ำเงินเข้มขนาดมหึมา เต็มไปด้วยความงามแบบไซไฟที่เย็นเยียบ ราวกับสัตว์อสูรเหล็กกล้าที่หลับใหล
ข้าง ๆ พวกมัน รถพ่วงกึ่งพ่วงพื้นเตี้ยหนักที่เสริมการเชื่อมด้วยการเชื่อมโลหะหกคันเรียงรายเป็นแถว
แท่นบรรทุกของแต่ละคันเสริมคานขวางเพิ่มอีกสองชั้นด้วยเหล็กรูปตัวไอ ขาไฮดรอลิกปล่อยลงจนสุด ยึดพื้นอย่างแน่นหนา
"เครนหมายเลขหนึ่งเตรียม! ช้าลงหน่อย ระวังมุมด้วย!"
เสินเอี๋ยนยืนอยู่ข้างรถคันหนึ่ง สั่งการอย่างใจเย็น
เธอเคยมีส่วนร่วมการขนย้ายฉุกเฉินปืนใหญ่พลาสม่าแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง จึงสรุปประสบการณ์ได้ไม่น้อย
ภายใต้การสั่งการของเธอ ความคืบหน้าในการติดตั้งโดยรวมเร็วมาก
หลังติดตั้งเสร็จ เสินเอี๋ยนมองดูอาวุธมหาอำนาจหกกระบอกเรียงรายเป็นฉากที่ตระการตา ดวงตาแทบจะสว่างกว่าไฟฟ้าเสียอีก
ตั้งแต่ได้ลองใช้งานปืนใหญ่พลาสม่ามาไม่กี่ครั้ง เธอก็หลงใหลอาวุธมหาอำนาจที่ทั้งสวยงามและโหดร้ายนี้ไปโดยสิ้นเชิง
ครั้งนี้เห็นตั้งหกกระบอกพร้อมกัน เธอไม่กระโดดโลดเต้นตรงนั้นก็ถือว่าอดกลั้นมากแล้ว
อีกด้านหนึ่ง วิศวกรผู้เชี่ยวชาญหลายคนของชุดไฟฟ้าโต้เถียงกันจนได้ข้อสรุปสุดท้ายแล้ว
แยกสายป้อนไฟฟ้าแรงสูง 10kV อิสระหลายเส้นจากโครงข่ายจ่ายไฟของโรงไฟฟ้า แล้วต่อขนานเข้ากับชุดตัวเก็บประจุของแต่ละตำแหน่งปืน
แต่ละตำแหน่งปืนมีระบบจ่ายไฟแยกกัน ถ้าแบบนั้น ตราบใดที่ไม่เปิดพลังสูงสุด ก็น่าจะรับไหว
เมื่อแผนแน่ชัด คนชุดไฟฟ้าก็ลงมือทันที เริ่มเดินสายเคเบิลแรงสูงไปตามเส้นทางที่วางแผนไว้ล่วงหน้า
...
นอกเมืองลี่ซาน บนแนวยิงที่กำหนดไว้หลายจุด ทหารหน่วยปฏิบัติการสร้างป้อมปราการแข็งแรงด้วยคอนกรีตแห้งเร็วแบบโมดูลาร์แล้ว
นอกจากนี้ พวกเขายังตั้งสิ่งกีดขวางหลายแถวไว้หน้าตำแหน่ง เพื่อป้องกันอสูรเน่าที่อาจพุ่งออกจากหมอกหนาทึบเพื่อตอบโต้
ข้างรถบัญชาการคันหนึ่ง จางอู่และหลี่ติ้งกั๋วยืนมองแผนที่แผ่นหนึ่ง ทำการยืนยันยุทธวิธีครั้งสุดท้าย