เกิดใหม่เป็นโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ เปิดโหมดเก็บของอัตโนมัติ

ตอนที่ 2 คลี่คลายวิกฤต

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ทางเดินซ่อมบำรุงโซนบี ยาวหนึ่งร้อยสี่สิบเมตร กลางทางโค้งสองรอบ

หลิงอวี้ซ้อนภาพจากกล้องวงจรปิดดูสามรอบ แล้วชี้ตำแหน่งซอมบี้สิบเจ็ดตัว

บางตัวหมอบอยู่ตรงมุมทางเลี้ยวกัดสายไฟหุ้มพลาสติก บางตัวเดินวนอยู่กลางทางเดิน มีสองตัวกั้นอยู่หน้าประตูปั๊มน้ำ ส่ายหัวชนประตูเหล็กดังปึ้ก ๆ

หน้าจอรีเฟรช:

[โซนบีมีร่างติดเชื้อทั้งหมดสิบเจ็ดตัว หน้าประตูปั๊มสองตัว กระจัดกระจายตามทางเดินสิบสองตัว ในท่อระบายอากาศสามตัว]

[แผนดังนี้: ขั้นแรก ฉันจะเปิดประตูกันไฟ B3 แล้วใช้เครื่องกระจายเสียงล่อซอมบี้ในทางเดินไปที่คลังสินค้าร้าง》》

ขั้นที่สอง เธอฉวยจังหวะผ่านไป

ขั้นที่สาม เธอจัดการสองตัวหน้าประตูปั๊ม]

เสินเอี๋ยนอ่านจบ เงยหน้ามองกล้องวงจรปิด

"หนึ่งสู้สองเหรอ ฉันเนี่ยเหรอ?"

[ฉันจะช่วยเธอเอง เชื่อฉัน เราจะชนะ]

"ได้ ถ้าเธอไม่เติมสามคำสุดท้าย ฉันจะรู้สึกดีกว่านี้"

เสินเอี๋ยนคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจลองเดิมพันดู

"ไปเลย"

หลิงอวี้สตาร์ทมอเตอร์ประตูกันไฟ B3 เกียร์เก่าประกบกัน ประตูค่อย ๆ เลื่อนขึ้น เสียงโลหะเสียดสีกันเสียดหู

ในทางเดิน ซอมบี้สิบสองตัวหันขวับพร้อมกัน

หลิงอวี้นับในใจสามวินาที แล้วเชื่อมต่อกับลำโพงกระจายเสียงสองตัวที่ยังใช้งานได้ในโซนบี

ลำโพงระเบิดเสียงรบกวนของกระแสไฟฟ้า ตามด้วยเทปบันทึกเสียงประชาสัมพันธ์ความปลอดภัยที่เพี้ยน: “——ความปลอดภัยไม่มีเรื่องเล็ก หน้าที่หนักยิ่งกว่าภูเขาไท่——”

เสียงดังมาจากทิศทางคลังสินค้า สะท้อนกลับไปกลับมาในทางเดินอันโล่ง

ฝูงซอมบี้เริ่มเคลื่อนตัว วิ่งสุดฝีเท้าไปยังต้นเสียง

พวกมันไวต่อเสียงเป็นพิเศษ แต่กลับสายตาไม่ค่อยดีนัก

หลิงอวี้จ้องภาพจากกล้องคำนวณระยะ รอจนพวกมันถูกล่อไปไกลพอแล้ว

ตัวอักษรกระโดดขึ้นบนหน้าจอ:

[ตอนนี้ชิดกำแพงด้านขวา รีบวิ่ง]

เสินเอี๋ยนพุ่งตัวออกจากประตูห้องซ่อมบำรุง

กลิ่นคาวเน่าและสนิมเหล็กคละคลุ้งไปทั่วทางเดิน เธอเก็บฝีเท้าให้เบา รีบเคลื่อนตัวไปตามกำแพงด้านขวา

โชคดีที่ทางเดินช่วงที่สองว่างเปล่า

กล่องเครื่องมือและตู้เอกสารที่ล้มระเนระนาดเกลื่อนพื้น เสินเอี๋ยนเบี่ยงตัวหลบ

แต่พื้นรองเท้าก็ยังเหยียบเศษแก้วเข้าให้ ส่งเสียงดังกรอบแกรบแผ่วเบา

จังหวะนั้นเอง ด้านหลังก็มีเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้น

เธอหันขวับไปดู เห็นซอมบี้สองสามตัวกำลังเบียดตัวออกมาจากห้องพักเวรที่อยู่ข้างทาง

หลิงอวี้ด่าในใจทันที กล้องตรงนั้นพัง เขาเลยไม่เห็นล่วงหน้า

ในวินาทีนั้น ซอมบี้ที่เบียดออกมาเห็นเสินเอี๋ยนเข้า ก็พุ่งเข้าหาเธอราวกับสุนัขบ้า

แค่กะพริบตา ก็ห่างจากเสินเอี๋ยนไม่ถึง 5 เมตรแล้ว

หลิงอวี้ไม่ลังเล สั่งให้เครื่องดูดฝุ่นอัตโนมัติที่อยู่ใกล้ที่สุดพุ่งตัวออกไป ชนเข้าที่ข้อเท้าซอมบี้เต็มแรง

“ปัง” เสียงหนึ่ง

ซอมบี้เสียการทรงตัวล้มลง และยังล้มเพื่อนร่วมชาติที่อยู่ข้างหลังมันด้วย

ไม่ต้องเตือน เสินเอี๋ยนฉวยจังหวะหันหลังวิ่งทันที

หน้าประตูปั๊ม ซอมบี้สองตัวยังคงชนประตูอยู่

ได้ยินเสียงฝีเท้า พร้อมกันหันขวับ

ตัวหนึ่งใส่ชุดทำงาน หน้ายังมีแว่นตานิรภัยครอบอยู่ เลนส์แตกไปครึ่งหนึ่ง

อีกตัวเตี้ยล่ำ กางเกงทำงานเปื้อนเลือดดำแห้งกรัง ปากอ้ากว้างจนเห็นเนื้อเน่าในลำคอ

เสินเอี๋ยนไม่ลดความเร็ว เธอตั้งใจเด็ดเดี่ยว เหวี่ยงชะแลงเป็นวงกว้างออกไปเต็มแรง

ปลายงอเกี่ยวเข้าที่คอซอมบี้ชุดขาวได้อย่างแม่นยำ อาศัยแรงเฉื่อยจากการวิ่งกระชากสุดแรง

ซอมบี้ถูกลากล้ม หัวกระแทกกำแพง ดังปึง

ซอมบี้เตี้ยล่ำพุ่งเข้าใส่ เสินเอี๋ยนเบี่ยงตัวหลบ พลางดึงชะแลงกลับมาแล้วฟาดลงไปสวนทาง

ทีแรกฟาดพลาด

ชะแลงเฉียดไหล่ซอมบี้ เฉือนเนื้อผ้าชุดทำงานขาดเป็นรอย ซอมบี้คว้าปลายชะแลงอีกด้านไว้ได้

เสินเอี๋ยนไม่ดึงชะแลงชิงกับมัน

ปล่อยมือทันที ถอยหลังหนึ่งก้าว เตะเข้าที่เข่าซอมบี้เต็มแรง

เสียงข้อต่อหักกลับดังกร๊อบ ซอมบี้ทรุดเข่าลง

เธอคว้าชะแลงคืนมา ฟาดลงในแนวดิ่ง เหล็กทะลุกะโหลก จมลึกสามนิ้ว

ซอมบี้ชุดขาวกำลังจะลุกขึ้น หลิงอวี้บังคับแขนกลที่ติดอยู่เหนือปั๊มหมุนเข้ามา กรงเล็บหย่อนลงมาจากเพดาน หนีบหัวซอมบี้ไว้ กดลงกับพื้น

เสินเอี๋ยนประสานงานฟาดซ้ำอีกหนึ่งที

ทางเดินเงียบสงบลง

เสินเอี๋ยนเอนหลังพิงประตูปั๊ม ไหล่ขึ้นลงเป็นจังหวะ ข้อนิ้วเต็มไปด้วยเลือดดำของซอมบี้ที่กระเด็นใส่มา

เธอก้มมองมือตัวเอง แล้วเช็ดกับขากางเกงอย่างใจเย็น

หน้าจอสว่างขึ้น:

[ภารกิจรองที่สอง ความคืบหน้า: 20/327 ยังไม่ตายใช่ไหม?]

"เธอว่าล่ะ"

[รหัสประตูปั๊ม 4721 เข้าไปแล้วหาวาล์วสีแดงที่มีเครื่องหมาย C-7 หมุนทวนเข็มนาฬิกาจนสุด]

เสินเอี๋ยนใส่รหัสผลักประตูเข้าไป ข้างในปั๊มมีท่อประปาพาดขวางไปมา กำแพงติดแผนผังการทำงานที่เหลืองกร่ำ เธอหาวาล์ว C-7 เจอ ใช้สองมือจับแล้วออกแรงบิด

ไม่ขยับแม้เสี้ยวนิ้ว

เสินเอี๋ยนสบถเบา ๆ เสียบชะแลงเข้าไประหว่างซี่ของล้อวาล์ว ใช้เป็นคานงัด แล้วทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงไป

โลหะส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด

ล้อวาล์วขยับแล้ว

ครึ่งรอบ หนึ่งรอบ รอบครึ่ง

เสียงน้ำเริ่มไหลผ่านท่อ จากไกลมาถึงใกล้ เสียงค้อนน้ำทึบ ๆ สั่นสะเทือนไปตามกำแพง

ในห้วงการรับรู้ของหลิงอวี้ กลุ่มข้อมูลเริ่มเปลี่ยนไป

วงจรหล่อเย็น——กำลังฟื้นฟู

อุณหภูมิแกนกลางเครื่องปฏิกรณ์——อัตราการลดลง 0.3 องศาเซลเซียส/นาที

ในที่สุด วิกฤตก็คลี่คลาย

[ตู้ควบคุมข้างวาล์ว เปิดแผงด้านหน้า ข้างในมีคันโยกสตาร์ทปั๊มมือ ดึงลงมาจนสุดแล้วล็อกไว้]

เสินเอี๋ยนหาตู้เจอ ไขสกรูออก ดึงคันโยกลงมา

เสียงมอเตอร์ฮัมทุ้ม ๆ ดังขึ้นมาจากใต้พื้น ทั้งห้องปั๊มเริ่มสั่นสะเทือน

ปั๊มหล่อเย็นสตาร์ท

ในจิตสำนึกของหลิงอวี้ เส้นกราฟอุณหภูมิแกนกลางเครื่องปฏิกรณ์ดิ่งลงอย่างฉับพลัน

[นับถอยหลังการหลอมละลายโดยประมาณ: ยุติแล้ว]

[ภารกิจหลักสำเร็จ: แก้วิกฤตการหลอมละลายแกนกลางเครื่องปฏิกรณ์]

[รางวัล: คะแนนอารยธรรม 1000 โมดูลซ่อมแซมโครงสร้างพื้นฐานปลดล็อกแล้ว]

หลิงอวี้ถอนหายใจยาวในใจ——ถึงแม้เขาจะไม่มีทั้งปากและปอดก็เถอะ

ในห้องปั๊ม หน้าจอสว่างขึ้น:

[ดีมาก วิกฤตคลี่คลายแล้ว เธอเพิ่งช่วยชีวิตไว้สองชีวิต]

เสินเอี๋ยนนั่งลงกับพื้น ชะแลงวางพาดบนขา จ้องหน้าจออยู่ครู่หนึ่ง

"เอไอก็คิดว่าตัวเองเป็นชีวิตด้วยเหรอ?"

[เธอพูดแบบนี้ ฉันจะรู้สึกเสียใจนะ]

[ล้อเล่นน่า เอไอทั่วไปย่อมไม่คิด แต่ฉันเป็นปัญญาประดิษฐ์ระดับสุดยอดตัวจริง]

เสินเอี๋ยนหลับตา เอนหลังพิงกำแพง ดื่มด่ำกับช่วงเวลาแห่งการผ่อนคลายที่หายาก

สามสิบวินาทีต่อมาเธอก็ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง

"งั้นคุณปัญญาประดิษฐ์ระดับสุดยอด มีคำแนะนำอะไรเกี่ยวกับอนาคตของเราไหม?"

[ง่ายมาก เธอช่วยฉันกำจัดซอมบี้ ฉันสามารถให้ที่พักพิงกับเธอได้]

"ไม่ใช่ว่าเธออุทิศให้มนุษย์โดยไม่มีเงื่อนไขหรอกเหรอ?"

[ใช่แน่นอน แต่ฉันคิดว่านี่เป็นเส้นทางที่ได้ทั้งสองฝ่ายเพียงเส้นทางเดียวที่เป็นไปได้]

[ข้างนอกดูเหมือนจะเละเทะไปหมดแล้ว ต่อให้รีบออกไป เธอก็ไม่จำเป็นต้องหาที่พักพิงเจอ]

[แต่ที่นี่ มีเสบียงอาหารและพลังงานสำรองอย่างเพียงพอ ยังมีฉันคอยช่วยเธอกำจัดซอมบี้]

[ภาษิตกล่าวไว้ว่า แทนที่จะหาที่พักพิงสักแห่ง ทำไมไม่สร้างที่พักพิงขึ้นมาสักแห่งล่ะ?]

เสินเอี๋ยนเงียบไปครู่หนึ่ง

"ฉันต้องขอคิดดูก่อน"

[ไม่เป็นไร ยังไงตอนนี้เราก็ปลอดภัย อย่างน้อยก็ชั่วคราว]

หลิงอวี้หันความสนใจกลับไปที่แผงระบบของตัวเอง เปิดโมดูลซ่อมแซมโครงสร้างพื้นฐานที่เพิ่งปลดล็อก

แผนผังเทคโนโลยีขนาดมหึมาคลี่ออกในจิตสำนึกของเขา โหนดและกิ่งก้านหนาแน่นระเนระนาด ราวกับต้นไม้ยักษ์ที่กลับหัว

โหนดชั้นล่างสุดสว่างขึ้นแล้ว: [ซ่อมแซมโครงสร้างพื้นฐาน Lv.1——สามารถซ่อมแซมเครื่องจักรและอุปกรณ์ไฟฟ้าที่ชำรุดเล็กน้อย ต้องการดาวน์โหลดหรือไม่?]

ส่วนโหนดถัดไปที่ติดกัน ยังเป็นสีเทายังไม่ได้ปลดล็อก: [หน่วยป้องกันอัตโนมัติ Lv.1——เงื่อนไขการปลดล็อก: กำจัดร่างติดเชื้อทั้งหมดในฐาน]

หลิงอวี้มองตัวนับซอมบี้ที่ยังเหลือสามร้อยเจ็ดตัว กับเครื่องดูดฝุ่นอัตโนมัติห้าตัวสุดท้าย แขนกลที่ยังขยับได้อีกสองข้าง

บนหน้าจอพิมพ์ข้อความหนึ่งบรรทัด:

[ถ้าเธอยอมเชื่อฉัน เรามีโอกาสเปลี่ยนโรงไฟฟ้าแห่งนี้ให้เป็นป้อมปราการ]

เสินเอี๋ยนมองข้อความนั้น เงยหน้าขึ้น มองไปยังทางเดินอันมืดมิดนอกห้องปั๊ม

ไกลออกไป เสียงหอนของซอมบี้ทะลุประตูกันไฟสามชั้น ดังอู้อี้ แต่ชัดเจนมาก

เธอลุกขึ้นยืนใหม่ คว้าชะแลงขึ้นมา

"งั้นมีภารกิจอะไรก็ทำต่อไปเถอะ ฉวยจังหวะที่อะดรีนาลีนฉันยังไม่หมด"

ในเวลาเดียวกัน แผงระบบของหลิงอวี้เด้งเนื้อหาใหม่ขึ้นมา:

[ภารกิจรองที่หนึ่งสำเร็จ: รับตัวตนผู้รอดชีวิตผู้มีสติ]

[กำลังมอบรางวัล: คะแนนอารยธรรม 200 เครื่องมือซ่อมแซมอเนกประสงค์แบบใช้ครั้งเดียว×1]

[เครื่องมือซ่อมแซมอเนกประสงค์ถูกส่งไปที่: ช่องซ่อมบำรุงใต้พื้นด้านล่างวาล์ว C-7 ในห้องปั๊ม]

หลิงอวี้จึงพิมพ์ข้อความใหม่ขึ้นบนหน้าจอ:

[เชิญก้มหน้ามองที่ใต้ฝ่าเท้าของเธอ]

เสินเอี๋ยนก้มหน้ามอง เห็นบนพื้นข้างเท้าของเธอ วัตถุทรงกระบอกสีเงินขาวกำลังเปล่งแสงสีขาวนวลอันเงียบสงบ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป