เขตซินโจว การสู้รบบนแนวป้องกันใกล้ถึงตอนจบแล้ว
เมื่อไร้การควบคุมจากเถิงเสอ คลื่นซอมบี้ตกผลึกในเขตซินโจวก็เข้าสู่ความโกลาหลอย่างสิ้นเชิง
พวกมันไม่มีเป้าหมายโจมตีที่ชัดเจนอีกต่อไป อาศัยเพียงสัญชาตญาณ พุ่งเข้าใส่ทุกสิ่งที่เคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง
ทำให้จัดการพวกมันได้ง่ายขึ้นมาก เมื่อเผชิญหน้ากับกองกำลังยานเกราะที่จัดตั้งเป็นหน่วยของที่หลบภัยอรุณรุ่ง ซอมบี้ก็ล้มลงเป็นแถวราวกับฟางข้าวที่ถูกเก็บเกี่ยว
“ตูม—!”
สายพานรถถังหลักรบรุ่นเก้าเก้าเอคันหนึ่งบดทับเศษหิน ปากกระบอกปืนพ่นเปลวไฟ กระสุนเจาะเกราะขนาด 125 มิลลิเมตรทะลวงซอมบี้ร้อยตาที่เพิ่งคลานออกมาจากซากอาคาร ซึ่งอยู่ห่างออกไป 50 เมตรในพริบตา
แรงจลน์มหาศาลซัดก้อนเนื้อที่เต็มไปด้วยคริสตัลสีฟ้ากระเด็นขึ้นฟ้า ก่อนระเบิดกระจายกลายเป็นเศษผลึกสีฟ้าแวววาวกลางอากาศ
บนท้องฟ้า เมื่อไม่ต้องกังวลกับภัยคุกคามจากคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าอีกต่อไป โดรนเลเซอร์ผึ้งทหารกว่าหมื่นลำก็เข้าปกคลุมท้องฟ้าเหนือเขตซินโจวอย่างมิดชิด
ลำแสงเลเซอร์บางเฉียบพุ่งลงมาจากหมู่เมฆโลหะ โปรยปรายเป็นห่าฝนแห่งความตายบนพื้นดิน
บนพื้นดิน รถถังหลักรบรุ่นเก้าเก้าเอ 12 คันเคลื่อนหน้าอย่างมั่นคง ประกอบกันเป็นแนวกำแพงเคลื่อนที่อันแข็งแกร่ง
รถรบทหารราบ 26 คันโอบล้อมเข้ามาจากปีก ปืนกลอัตโนมัติบนหลังคารถกราดยิงอย่างบ้าคลั่ง ฉีกร่างสัตว์ประหลาดทุกตัวที่พยายามเข้าใกล้จนแหลกเป็นชิ้น
อีกด้านหนึ่ง ทีมปฏิบัติการชุดที่หนึ่งซึ่งจางอู่นำมาก็มาถึงสนับสนุนได้ทันเวลา พวกเขาระเบิดเปิดทางจากอีกฝั่งของเขตซินโจว
กองกำลังทั้งสองเปรียบดังปากคีบที่ค่อย ๆ หนีบเข้าหากัน บีบซอมบี้ตกผลึกที่เหลืออยู่ให้เข้าไปอยู่ในวงล้อมที่แคบลงเรื่อย ๆ
“ทีมหนึ่งเข้าประจำตำแหน่ง แนวใต้เคลียร์เรียบร้อย” เสียงหนักแน่นจริงจังของจางอู่ดังมาจากช่องสื่อสาร ประกาศว่าการสู้รบครั้งนี้เข้าสู่ช่วงเก็บกวาดขั้นสุดท้ายแล้ว
คลื่นซอมบี้ตกผลึกที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้เฉินมั่ว กู้ฉางชวน และคนอื่น ๆ ต้องตกอยู่ในศึกหนัก กลับเปราะบางจนแทบต้านไม่ไหวภายใต้การกดดันด้วยอำนาจการยิงเกือบครึ่งหนึ่งของที่หลบภัยในขณะนี้