แนวป้องกันกำลังลุกไหม้
ประกายไฟจากกรงไฟฟ้าแรงสูงดับไปนานแล้ว ศพไหม้เกรียมกองสูงเท่าภูเขา ปูทางสีดำสนิทให้พวกเดียวกันด้านหลัง
หน้าด่านที่สอง แนวหุ่นยนต์ยามเรียงแถวเป็นเหล็กกล้ากำลังพ่นไฟอย่างบ้าคลั่ง สายกระสุนสีแดงเลือดสานกันเป็นตาข่ายมรณะ ฉีกซอมบี้ทั้งฝูงเป็นชิ้นๆ
แต่คลื่นซากศพยังคงราวกับน้ำทะเลสีดำที่ไร้ขอบเขต เคลื่อนไปข้างหน้าอย่างชาหมองและแน่วแน่
"ปืนครก! ยิงให้หมด!" โจวอี้ตะโกนก้องด้วยเสียงแหบแห้ง ดวงตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด เขาลงมือเองกับจรวดวิถีต่อต้านรถถังขนาด 120 มม. รุ่น 98เอ เล็งไปที่สิ่งกลายพันธุ์ระดับหนึ่งที่พยายามชนกำแพง
เปลวท้ายพุ่ง จรวดลากควันขาวพุ่งเข้าสู่คลื่นซากศพ
ตูม!
ครึ่งบนของสิ่งกลายพันธุ์ถูกระเบิดเป็นเสี่ยงๆ คลื่นกระแทกพลิกซอมบี้รอบข้างไปหลายสิบตัว
ด้านหลัง ผู้รอดชีวิตที่เพิ่งหยิบปืนขึ้นมาจากสายการผลิต ภายใต้การนำของทหารผ่านศึกอย่างฟางอี้ กำลังทำซ้ำการเล็ง ยิง เปลี่ยนแม็กอย่างอัตโนมัติ ความกลัวถูกเสียงปืนใหญ่และกลิ่นคาวเลือดที่ปะทะหน้ามึนงงไปนานแล้ว
อีกด้านหนึ่ง ฝูงโดรนที่บุกมาจากเขตเมืองอันหลานมาถึงสนามรบในที่สุด
ท้องฟ้าดังเสียงหวีดหวิวแหลม กระแสแสงหลายพันจุดหลั่งไหลราวพายุโลหะถล่มสนามรบ
ฝูงโดรนขนาดมหึมาแยกตัวออกกลางอากาศทันที
ส่วนหนึ่งเป็นโดรน "ผึ้งทหาร" ดิ่งลงมา ตัวปล่อยเลเซอร์ใต้ท้องสว่างขึ้น ลำแสงเรียวเล็กแต่มนตร้ายเก็บชีวิตซอมบี้เป็นกลุ่มๆ เปิดช่องว่างสุญญากาศหลายจุดที่แนวหน้า ช่วยคลายแรงกดดันได้มหาศาล
อีกส่วนเป็นโดรน "ผึ้งทหาร" ที่จับคู่กับโดรนทิ้งระเบิด "ผึ้งงาน" ดิ่งตรงไปยังอาคารเคลื่อนที่หลายหลังที่อยู่ท้ายคลื่นซากศพ—"ร้อยตา" สิ่งกลายพันธุ์
ลำแสงเลเซอร์หนาแน่นและระเบิดจิ๋วกลืนกิน "ร้อยตา" ตัวหนึ่งในพริบตา ก้อนเนื้อมหึมานั้นหดตัวอย่างรุนแรงในวงแหวนระเบิด นัยน์ตานับไม่ถ้วนบนผิวแตกสลายทีละดวง น้ำเขียวกระเด็นกระจายไปทั่ว
[กำลังรวมไฟล้างเป้าหมายมูลค่าสูง]
เสียงของหลิงอวี้ดังขึ้นในบัตรประจำตัวของทุกคน เรียบเย็นและแน่วแน่