ปลายเดือนพฤศจิกายน หิมะตกหนักติดต่อกันเจ็ดวันเจ็ดคืน ก่อนจะหยุดลงในเช้าของวันที่แปด
แสงแดดฉีกผ่านชั้นเมฆหนาทึบ สาดประกายสีทองอ่อนลงบนเมืองหย่วนเจียงที่ถูกหิมะปกคลุมจนขาวโพลน
ส่วนเขตอันหลานซึ่งครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง บัดนี้กลับมีสภาพเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
มีโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เป็นศูนย์กลาง เครือข่ายจ่ายไฟขนาดมหึมาแผ่ขยายออกไป ส่งกระแสไฟฟ้าอันมหาศาลไปยังทุกมุมของเขตอันหลาน
สองข้างถนนมีโรงงานแห่งใหม่ผุดขึ้นเรียงราย เสียงเครื่องจักรคำรามไม่เคยหยุดตลอด 24 ชั่วโมง
แร่ที่ขนส่งมาจากภูเขาเหล็กถูกคัดแยกและถลุงให้บริสุทธิ์ที่ศูนย์ถลุงแร่ ก่อนส่งต่อเข้าสู่ศูนย์กลางการผลิตและการแปรรูปอุตสาหกรรมขั้นต้น แล้วแปรเปลี่ยนเป็นตลับลูกปืนมันวาวและคานเหล็กมาตรฐานจำนวนมาก
อุปกรณ์ที่ขนกลับมาจากเมืองหลินหวูถูกประกอบขึ้นใหม่ในโรงงานอาวุธยุทโธปกรณ์ ส่วนสายผลิตกระสุนก็ผลิตกระสุนสำรองออกมาเป็นตัน
ในเขตอุตสาหกรรมเคมี ยาเสริมสร้างร่างกายระดับหนึ่งที่สังเคราะห์ขึ้นใหม่ถูกบรรจุขวดและผลิตออกมาครั้งละมาก ๆ ตอนนี้ผู้คนสองในสามของที่หลบภัยฉีดยาเสริมสร้างร่างกายกันครบแล้ว
โรงงานร้างในเขตอุตสาหกรรมหนักหย่วนเจียงเดิมกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ผลิตสินค้าจำเป็นทางอุตสาหกรรมออกมาไม่หยุดทั้งกลางวันกลางคืน ไม่ว่าจะเป็นแบตเตอรี่ แผ่นเหล็ก สายเคเบิล สารตั้งต้นยา วัสดุโลหะผสมขึ้นรูป…
ส่วนในเมืองอื่นที่อยู่ใกล้เคียง โดรนเพิ่มจำนวนรุ่นผึ้งงานนับหมื่นตัวเคลื่อนเข้ามาราวกับคลื่น พวกมันรื้อถอนอาคารร้าง เก็บกู้โลหะทุกชิ้นที่ยังมีค่า แล้วกลับไปยังเครื่องแม่รังผึ้งของตนเพื่อเพิ่มจำนวน สร้างพวกเดียวกันขึ้นมาอีก
จากนั้นโดรนระเบิดพลีชีพที่ผลิตขึ้นใหม่ก็จะหลั่งไหลจากทุกทิศทางเข้าสู่โลกเนื้อและเลือดในเขตเล่อเทียน กดหัวดอกไม้เนื้อและเลือดที่กำลังลุกลาม พร้อมสำรวจข้อมูลสัตว์ประหลาดให้ได้มากขึ้น
สุดท้ายก็มอบระเบิดครั้งใหญ่ให้เพื่อนบ้านผู้น่ากลัวรายนี้
ถัดจากเขตอันหลาน ภายในอำเภอชิงหยวน อาคารขนาดใหญ่ยิ่งกว่ากำลังก่อสร้างขึ้นจากพื้นดิน นั่นคือฐานเพาะปลูกพืชอาหารหลักในโรงเรือน