หวงชุ่ยฮวาพูดตามขึ้นมาด้วยว่า “ตั้ง 50 หยวนเชียวนะ สินสอดก็ไม่น้อย รับสินสอดของเขาไปแล้วแต่กลับไม่ยกลูกสาวให้ แบบนี้มันหลอกแต่งงานกันชัด ๆ ไม่ใช่เหรอ?”
คำพูดเหล่านี้จงใจเติมเชื้อไฟอย่างโจ่งแจ้ง แต่ไม่มีใครที่อยู่ตรงนั้นรู้สึกขัดหู เพราะความจริงก็เป็นเช่นนั้น
ชาวบ้านที่อยู่ข้าง ๆ ต่างช่วยกันพูดเสริม “ใช่แล้ว ถึงหวังเหล่าเซินจะไม่ใช่คนดีอะไร แต่อย่างน้อยเขาก็เอาเงิน 50 หยวนออกมาจริง ๆ เพื่อแต่งเมีย ตระกูลซ่งรับเงินเขาไปแล้วแต่ยังเล่นตลกกับเขาแบบนี้ ในหมู่บ้านเรานี่มีคนสารพัดแบบจริง ๆ”
“ก่อนหน้านี้ทำไมฉันไม่รู้เลยว่าตระกูลซ่งเลวทรามขนาดนี้ แม้แต่ลูกสาวที่แต่งออกไปแล้วยังคิดจะเอาตัวกลับมา ไม่แปลกที่เหล่าหลิวจะต้องสู้ตายกับพวกเขา”
“ฉันมองออกนานแล้วว่าบ้านนั้นเป็นยังไง ปกติคนทั้งบ้านก็ไม่เคยเห็นซ่งชิงเหอเป็นคนอยู่แล้ว ยังไม่ต้องพูดถึงว่าหวังเหล่าเซินเป็นพ่อม่ายที่ตีเมียตายไปสองคน แค่พวกเขารับสินสอดตอนซ่งชิงเหอกำลังท้องโต ก็เลวทรามจนไร้สำนึกแล้ว”
“อยู่หมู่บ้านเดียวกับคนแบบนี้มันซวยจริง ๆ เงินของบ้านนั้นก็ไม่รู้ว่าได้มาอย่างถูกต้องหรือเปล่า แค่คิดว่าต้องอยู่หมู่บ้านเดียวกันก็คลื่นไส้แล้ว”
“เดิมทีบ้านพวกเขาก็เป็นคนต่างถิ่น ถ้าไม่ไหวก็ให้หัวหน้าหมู่บ้านแบ่งที่ให้พวกเขาออกไปอยู่ต่างหากสิ ยังไงฉันก็ไม่อยากอยู่หมู่บ้านเดียวกับพวกเขา
ไม่แน่ว่าก่อนหน้านี้พวกขโมยอาจเป็นพวกเขาที่เรียกมา ไม่อย่างนั้นทำไมขโมยถึงขโมยแค่บ้านพวกเขากับบ้านตระกูลกู้ แต่ไม่เคยมาขโมยบ้านคนอื่นในหมู่บ้านเลย ก็ไม่แปลกที่ซ่งว่าวจินจะไม่คบค้าสมาคมกับพวกเขา”
“ซ่งชิงเหอคนนั้นก็ทำบุญมาไม่ดี ถึงได้เกิดในบ้านแบบนี้ ซ่งชิงหย่าแต่งตัวสวยทุกวัน เอาแต่ใช้เธอเหมือนสาวใช้ คนในบ้านยังคิดจะขายเธอตอนท้องโตอีกจริง ๆ สมควรโดนฟ้าผ่าตาย!”