หลายวันต่อจากนั้นผ่านไปอย่างสงบ ซ่งชิงเหอใช้ชีวิตอยู่ไฟ กินอาหารบำรุงหลังคลอดอย่างเรียบง่าย
ยามว่างซ่งชิงเหอก็คิดค้นเมนูอาหาร หลิวซิ่วเองก็ไม่ปล่อยให้เธอขาดของกิน ขอแค่เป็นสิ่งที่อยากกินและไม่เกินไปนัก แม่สามีก็จะทำตามที่เธอขอ
ช่วงหลายวันนี้หลิวซิ่วดูมีชีวิตชีวามาก อยู่บ้านก็วุ่นอยู่กับงานไม่หยุด ทั้งยังทำงานในแปลงผักส่วนตัวอย่างสนุกสนาน แม้แดดจะแรงก็ไม่อาจขัดขวางความกระตือรือร้นของเธอได้ ราวกับมีเรี่ยวแรงใช้ไม่หมด รอยยิ้มบนใบหน้าก็มากขึ้น ส่วนจำนวนครั้งที่ตื่นกลางดึกไปเข้าห้องน้ำก็น้อยลง
ซ่งชิงเหอคิดว่าอาการของแม่สามีคงดีขึ้นเรื่อย ๆ เพราะดื่มน้ำจากธารน้ำวิเศษ เธอเห็นแม่สามีกระโดดโลดเต้นอยู่ในลานบ้านเหมือนเด็กสาวอยู่หลายครั้ง แม้แต่ผิวพรรณก็ยังดูเนียนละเอียดและเต่งตึงขึ้นเล็กน้อย
แม่สามีเคยบอกเธอเหมือนกันว่า อาการเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างปวดขาปวดเท้าคล้ายจะหายไปแล้ว เดินเหินก็คล่องแคล่วขึ้น ดวงตาที่เคยขุ่นมัวคู่นั้นก็ดูใสกระจ่างขึ้น
ซ่งชิงเหอดีใจมากที่แม่สามีเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น พอสุขภาพแข็งแรง ประสาทสัมผัสทั้งห้าก็ดีขึ้นกว่าเดิม อาหารที่ทำออกมาจึงอร่อยยิ่งกว่าเก่า
เธอชอบกินอาหารฝีมือแม่สามี
วันที่กู้หย่วนกลับมา ซ่งชิงเหอกำลังถือขาเป็ดห่านแทะอยู่ นี่เป็นตัวที่เธอหิ้วกลับมาจากบ้านซ่งว่าวจินเมื่อคืน เพื่อไม่ให้ใครสงสัย เธอจึงแอบเอาห่านตัวใหญ่มาแค่ตัวเดียว
เช้าวันนี้หลิวซิ่วตื่นขึ้นมาก็เห็นห่านตัวใหญ่ที่ถูกมัดอยู่ในลานบ้าน จะงอยปากแบนยาวของมันยังถูกพันเอาไว้ด้วย เธอถามซ่งชิงเหออย่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น