หญิงสาววัยรุ่นกระทืบเท้า “พวกเขาเพิ่งมาได้ไม่นาน อย่างน้อยก็ต้องอยู่อีกเดือนหนึ่งนะ”
เธอรู้สึกน้อยใจจริง ๆ แต่ละคนทำราวกับเป็นคุณชาย คอยใช้งานเธอ ต่อให้เป็นสาวใช้ในสังคมเก่าก็ยังไม่ถูกใช้หนักขนาดนี้เลย
อีกด้านหนึ่ง จ้าวหงกำลังขึ้นบันไดกลับห้องพอดีกับที่ซ่งชิงหย่ากำลังเดินลงมา ช่วงนี้เธอย้ายไปพักที่หอพักของโรงพยาบาลทหารแล้ว วันนี้แวะมาเพราะมีธุระนิดหน่อย
จ้าวหงเคยเห็นซ่งชิงหย่าที่โรงพยาบาล และยังได้ยินมาว่าอีกฝ่ายเป็นพี่สาวของซ่งชิงเหอ พอทั้งคู่เดินสวนกันบนบันได เธอก็เผลอเรียกซ่งชิงหย่าไว้โดยไม่รู้ตัว
“คะ...คุณ...”
ซ่งชิงหย่าหยุดเดินแล้วหันมามองจ้าวหง แม้เธอจะทำงานอยู่แผนกแพทย์แผนจีน แต่ก็รู้จักจ้าวหง หรือพูดให้ถูกคือรู้จักคนในครอบครัวของจ้าวหงด้วย
เรื่องในครอบครัวอีกฝ่ายกลายเป็นเรื่องอื้อฉาวไปทั่วโรงพยาบาลทหาร เธอได้ยินมามากมาย ในฐานะคนที่ผ่านเรื่องราวมาด้วยตัวเอง แค่เห็นแวบเดียวก็รู้แล้วว่าเฉาเหมยกับเฉียงจื่อต้องมีปัญหากันแน่
คราวนี้จ้าวหงเรียกเธอไว้ เธอจึงอยากรู้ว่าอีกฝ่ายมีอะไรจะพูด
“คุณป้ามีธุระอะไรหรือคะ?” ซ่งชิงหย่าถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แววตาเจือความสงสัยใคร่รู้
จ้าวหงมองซ่งชิงหย่าที่ยืนอยู่ตรงหน้า พลางรู้สึกยากจะเชื่อมโยงอีกฝ่ายเข้ากับซ่งชิงเหอ ในใจก็อดสงสัยไม่ได้ว่า คนตรงหน้าเป็นพี่สาวแท้ ๆ ของซ่งชิงเหอจริงหรือ?
ไม่ว่าจะหน้าตาหรือรูปร่าง หญิงสาวคนนี้ล้วนได้คะแนนจากเธอว่าแย่สุด ๆ...
ยากจะนึกภาพว่าคนแบบนี้จะเป็นพี่น้องแท้ ๆ กับคุณหมอซ่งได้ สวรรค์ช่างไม่ยุติธรรมจริง ๆ มอบสิ่งที่ดีที่สุดให้น้องสาวหมด ส่วนพี่สาวกลับเหมือนราชาจมูกวัว หน้าตาขี้เหร่เอามาก ๆ