ตอนนี้ถวนถวนกับหยวนหยวนกำลังนอนคว่ำแทะกระดูกอยู่ในลานบ้าน เพื่อฝนฟัน กระดูกพวกนั้นเป็นของที่หลิวซิ่วเตรียมไว้ให้ เธอต้มกระดูกขาวัวชิ้นใหญ่ไว้โดยเฉพาะ ให้เจ้าตัวเล็กทั้งสองใช้ฝนฟัน
กระดูกชิ้นหนึ่งแทะได้นานมาก ทุกวันหลิวซิ่วยังล้างทำความสะอาดให้พวกมันด้วย
พอได้ยินจ้าวหงพูดแบบนั้น หลิวซิ่วก็แค่นหัวเราะทันที “แผลของเขาวันนั้นเกือบหายดีแล้ว ฉันบอกไว้เลยนะ อย่าหวังว่าจะมาแบล็กเมล์ฉันได้!”
แผลเล็กน้อยแค่นั้นหายไปนานแล้วแน่นอน ถวนถวนกับหยวนหยวนดูขนฟูน่ารักขนาดนี้ กัดคนก็ไม่เจ็บหรอก ยัยคนไร้ยางอายนี่คงไปรีดเงินจากเสี่ยวชุ่ยไม่ได้ เลยเปลี่ยนมารีดจากบ้านเธอแทน
แม้ถวนถวนกับหยวนหยวนจะดูน่ารัก เชื่อฟัง แถมยังรู้เรื่องรู้ราว แต่พลังน้ำจากธารน้ำวิเศษไม่ได้แค่ทำให้พวกมันฉลาดขึ้นเท่านั้น พลังโจมตีก็เพิ่มขึ้นไม่น้อยด้วย โดยเฉพาะฟันของพวกมัน
กัดทีหนึ่ง ภายนอกดูเหมือนแค่แผลถลอก แต่ที่จริงเจ็บอยู่นาน ไม่อย่างนั้นกู้หย่วนคงไม่ยอมแพ้แล้วเลิกมาที่เขตบ้านพักครอบครัวทหาร หลังโดนกัดไปแค่สองครั้งหรอก
ตอนนี้เขายังนอนพักรักษาตัวอยู่ที่หอพักเลย!
หลิวซิ่วพูดแบบนั้นทำเอาจ้าวหงโมโหจนแทบอกแตก เธอเท้าเอวเถียงกลับทันที “อะไรที่เรียกว่าฉันรีดไถเธอ? ถ้าไม่เชื่อก็ไปดูเฉียงจื่อสิ เขาโดนหมาบ้านเธอกัดจนเป็นสภาพไหนแล้ว ขายังเดินไม่ถนัดจนถึงตอนนี้เลย ถ้าฉันคิดจะรีดไถเธอจริง ๆ ก็ขอให้ฟ้าผ่าตาย!”
โมโหจะตายอยู่แล้ว!
ขาของเฉียงจื่อยังไม่หายดีจริง ๆ เธอเองก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่อีกฝ่ายบอกว่าคราวก่อนแบกเสี่ยวเหมยแล้วแผลเลยกำเริบ ตอนนี้ยังนอนอยู่บนเตียงในเกสต์เฮาส์ทุกวัน