เทศกาลเชงเม้งเป็นช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดสำหรับการเซ่นไหว้ญาติผู้ล่วงลับ
ผู้ชายในตระกูลจี้ส่วนใหญ่ตายในสมรภูมิ มั่วเป่ยห่างจากเมืองหลวงมากเกินไป และในยุคนี้ก็ไม่มีวิธีรักษาศพไม่ให้เน่าเปื่อยได้นานๆ ดังนั้นศพจึงถูกฝังไว้ที่นี่ อีกทั้งพวกเขายังได้สั่งเสียไว้ก่อนตาย
แม้จะตายไปแล้ว ก็ยังขอฝังร่างอยู่ที่มั่วเป่ยแห่งนี้ เพื่อวิญญาณจะได้ปกป้องชายแดน
สิ่งที่นำกลับไปเมืองหลวงก็มีเพียงสุสานเสื้อผ้าของพวกเขา
ลูกหลานตระกูลจี้ที่ตายในสมรภูมิที่มั่วเป่ย ศพทั้งหมดถูกฝังอยู่ที่นี่
วันนี้เป็นเทศกาลเชงเม้ง อากาศเต็มไปด้วยละอองฝนบางๆ
ทั่วทั้งเมืองมั่วเป่ยดูเหมือนถูกคลุมด้วยผ้าขาว ผู้คนที่เดินอยู่บนถนนต่างพะวงแขนด้วยตะกร้าไม้ไผ่ ข้างในบรรจุกระดาษเงินกระดาษทอง ธูปเทียน และตุ๊กตากระดาษเล็กๆ
สถานการณ์ที่นี่พิเศษ ดังนั้นรูปกระดาษบางส่วนจึงเป็นรูปม้าหรืออาวุธอย่างดาบ กระบี่ ทวน เป็นต้น
ชานเมืองแห่งหนึ่งนอกเมืองมั่วเป่ย ใช้สำหรับให้คนมาวิตถี่กระดาษเงินกระดาษทองและจุดธูปโดยเฉพาะ
เจียงอวิ๋นซุ่ยพาจี้หยาง พร้อมด้วยสตรีในตระกูลจี้ จี้เยี่ยนอันและคนอื่นๆ ก็มาที่นี่เช่นกัน
พวกเขานำกระดาษเงินกระดาษทองมากมาย รวมทั้งทองแท่งที่พับจากกระดาษ ธูปเทียนเหล่านี้ ก็หาที่ว่างวางของแล้วเริ่มเตรียมจุดไฟเผา
“ของเหล่านี้เผาให้ทหารที่ตายในสมรภูมิที่มั่วเป่ยผู้ไร้บ้านเรือนและหลายคนจำชื่อไม่ได้”
ในงานยังมีเต๋าขลังทำพิธีอีกด้วย
ปีหนึ่งมีเพียงสองครั้ง คือเทศกาลเชงเม้ง และเทศกาลผีสิงก็จะมาวิตถี่กระดาษเงินกระดาษทองที่นี่ ทหารเหล่านี้ตายเพื่อปกป้องแผ่นดิน ปกป้องประชาชนในแถบนี้ ดังนั้นทุกคนจึงเซ่นไหว้พวกเขาด้วยความเลื่อมใส