เจียงอวิ๋นซุ่ยเป็นยอดฝีมือแห่งการซ่อนหา แม้แต่แมวน้อยที่หลบซ่อนแนบเนียนเพียงใด กระทั่งขึ้นไปบนคานเรือน นางก็ยังตามหาจนพบ
ไม่นานนัก สรรพสัตว์ตัวน้อยที่ร่วมเล่นเกมล้วนถูกนางค้นพบจนหมด
“เอาล่ะ วันนี้เล่นเพียงเท่านี้ก่อน ไว้คราหน้าค่อยมาเล่นกันใหม่”
พรุ่งนี้ต้องออกตามหาขุมทรัพย์แล้ว
รุ่งขึ้น เจียงอวิ๋นซุ่ยก็ยืนอยู่เคียงข้างผู้ที่จี้เยี่ยนอันจัดเตรียมไว้
นางตัวน้อยยังสูงไม่พ้นขาคนเหล่านั้นเลย
หากนับดู นางก็อายุหกขวบแล้ว
ทว่าสูงขึ้นจากตอนห้าขวบเพียงนิดเดียวเท่านั้น
ยังคงเป็นก้อนแป้งข้าวเหนียวขาวนุ่มน่าเอ็นดู
“ของเหล่านี้พกติดตัวซ่อนไว้ให้ดี”
จี้เยี่ยนอันยื่นขวดกระเบื้องหลายใบส่งให้พวกเขา
ภายในล้วนเป็นโอสถถอนพิษและปกป้องชีวิต
โอสถพิษที่เจียงอวิ๋นซุ่ยใช้พร่องไปก็ได้รับการเติมเต็ม
ทั้งยังมีอาวุธลับอีกด้วย
ครานี้เฉียนเฉียนโฮ่วโฮ่วจะติดตามไปด้วย ไก่สองตัวนี้รับมือแมลงพิษได้อย่างคล่องแคล่วนัก
“จี้อี พวกเจ้าคุ้มครองนางให้ดี”
“ขอรับ ซื่อจื่อ”
นอกจากผู้ติดตามของจี้เยี่ยนอันแล้ว ยังมีผู้ชำนาญกลไกสุสานอีกหลายคน
เจียงอวิ๋นซุ่ยถูกจี้ซื่ออุ้มไว้ ยามจากไปก็โบกมือให้จี้เยี่ยนอัน
“จี้เยี่ยนอัน พวกเราจะกลับมาในเร็ววันนะเจ้าคะ~”
หากเป็นไปตามเส้นทางคราก่อนของนาง ก็คงรวดเร็วเช่นนั้น
แต่ถึงอย่างไรก็มิอาจราบรื่นไปเสียทุกประการ
คนกลุ่มนี้ เพิ่งเข้าไปก็พบกับแมงมุมพิษเช่นครั้งก่อน