กบฏรึ ข้าเนี่ยนะ ข้าเพิ่งสี่ขวบ!

ตอนที่ 187 จากลา ออกเดินทาง

6 นาที· 1.4K คำ

เสิ่นชิงจู๋ก็เปลี่ยนมาใส่เครื่องแต่งกายของที่นี่เช่นกัน

สวมใส่ดูซับซ้อนและหรูหรากว่าของจี้เยี่ยนอัน

ข้างกายเขา มีสตรีผู้งดงามและเปี่ยมด้วยอำนาจยืนอยู่

การควบคุมกู่โดยมากมักเป็นสตรีที่เชี่ยวชาญ ฉะนั้นในค่ายลึกลับหลายแห่งที่รู้จักการใช้กู่ จึงมักให้สตรีดำรงตำแหน่งสำคัญของเผ่า

เช่น ตำแหน่งนักบวช หัวหน้าเผ่า ล้วนให้สตรีดำรงตำแหน่งในหมู่บ้านแม้วแห่งนี้

นักบวชมองเห็นเจียงอวิ๋นซุ่ย ก็ส่งยิ้มเป็นมิตรให้แก่นาง

“วิธีจัดการกับไท่ซุ่ยนั่น เจ้าเป็นผู้มอบให้สินะ”

นางโบกมือเรียกไปทางเจียงอวิ๋นซุ่ย

เห็ดน้อยซบอยู่ข้างจี้เยี่ยนอัน ท่าทางขลาดเขิน ดูช่างเรียบร้อยน่ารักยิ่ง

เป็นเด็กหญิงตัวน้อยน่ารักเรียบร้อยที่ผู้ใหญ่ล้วนเอ็นดู

นางเงยหน้ามองจี้เยี่ยนอันโดยไม่รู้ตัว เมื่อเห็นเขาพยักหน้า จึงเดินไปอยู่ข้างกายสวี่ชิงเหยียนนักบวช

“เจ้าช่วยข้าแก้ปัญหาใหญ่หลวงได้เสียที เจ้าจู๋น้อยบอกว่าไท่ซุ่ยก้อนนั้นเป็นของเจ้า ข้าจะขอซื้อสักเล็กน้อยได้หรือไม่”

เจียงอวิ๋นซุ่ยเอ่ยด้วยเสียงอ่อนหวานว่า “หากจี้เยี่ยนอันใช้ไม่หมด ก็ย่อมได้”

ดังนั้นทุกสายตาจึงจับจ้องไปที่จี้เยี่ยนอัน

จี้เยี่ยนอันเอ่ยขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ “ไท่ซุ่ยก้อนนั้นมิได้เล็ก หากท่านนักบวชสวี่ต้องการ จะขายให้ในราคาห้าตำลึง”

นักบวชพยักหน้า “เท่านี้ก็พอแล้ว”

ของอย่างไท่ซุ่ยนั้นได้มายากยิ่ง ไม่ต้องกล่าวถึงว่าเป็นของที่ผ่านการจัดการแล้ว ต่อให้เพียงหนึ่งกรัมยังมีค่าดั่งทองพันชั่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป