ถูกฝูงลิงขี้สงสัยรุมล้อม เจียงอวิ๋นซุ่ยได้แต่กอดเข่าตัวเองเงียบกริบ
นางมองอย่างหวาดหวั่น ก็พบว่าย่ามของตนกับท่านปู่อ้วน แล้วก็ของจี้ซื่อถูกลิงพวกนั้นฉีกกระชากจนเปิดอ้าด้วยความรุนแรง ใจนางพลันเจ็บแปลบ
ในย่ามยังมีเสบียงของพวกนางอยู่เลย
เดิมทีย่ามนี้มีเพียงของนาง เป็นแบบสะพายหลังสองข้าง
จี้เยี่ยนอันเห็นข้อดีของย่ามแบบนี้ บวกกับจะมาเทือกเขาอายหลาวด้วย จึงให้คนไปทำเพิ่มอีกหลายใบ
เรียกได้ว่า คราวนี้ที่พวกเขามา ล้วนมีกันคนละใบ เพราะย่ามนี้ไม่เพียงจุของได้มาก ยังสะพายหลังสองข้างไม่หนักนัก
ตอนนี้เสบียงแห้งที่ยังกินไม่หมด ก็ถูกฝูงลิงเล่นงานเสียแล้ว
แต่เจียงอวิ๋นซุ่ยไม่กล้าเอ่ยวาจา
มีลิงตัวหนึ่งเข้ามาตะกายนาง เจียงอวิ๋นซุ่ยผลักมันเล็กน้อย
“เจ้าหนักเกินไปแล้ว”
“เจี๊ยก ๆ…”
นี่เป็นฝูงลิงที่อารมณ์ร้ายมาก ขู่ฟันใส่เห็ดน้อยพลางร้องเจี๊ยก ๆ อย่างโมโห
ที่สำคัญคือมันแย่งของของพวกนาง
ลิงยังคิดจะแย่งเสื้อผ้าของนางอีกด้วย
เจียงอวิ๋นซุ่ยไม่ยอม เริ่มดิ้นรนขัดขืน
ผลคือพลาดท่าตกลงจากต้นไม้
“โอ๊ย!!!”
ทว่าไม่ได้ตกถึงพื้น ใต้ต้นไม้ใหญ่นี้มีโพรงอยู่โพรงหนึ่ง นางตกลงไปในนั้น
“อืม…กลิ่นอะไรนะ”
เจียงอวิ๋นซุ่ยเงยหน้าขึ้น ในโพรงไม้กว้างขวางพอควร แต่…นางรู้สึกเหมือนตัวเองจมอยู่ในอะไรบางอย่าง
มีน้ำ แล้วก็มีกลิ่นผลไม้แรงมากกับ…กลิ่นสุรา