หลี่โป๋เอ่ยขึ้นว่า “ซื่อจื่อ ข้าน้อยเองก็จะทูลเรื่องนี้กับท่านพอดี เมื่อเร็ว ๆ นี้ที่โรงงานปูนซีเมนต์มีคนลอบสืบข่าวเรื่องปูนซีเมนต์ และมีบางคนถูกติดสินบนแล้ว”
จี้เยี่ยนอันกล่าว “ผู้ที่คิดคดทรยศให้ไล่ออกไป อย่าให้รับกลับเข้ามาอีกเป็นอันขาด”
หลี่โป๋กล่าวต่อ “อีกสองคนก็ถูกติดต่อเช่นกัน แต่พวกเขาหาหัวหน้าแม่พิมพ์หลิวผู้รับผิดชอบเรื่องปูนซีเมนต์แล้วเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง หัวหน้าแม่พิมพ์หลิวนำเรื่องนี้มาบอกข้าน้อยแล้ว”
จี้เยี่ยนอันกล่าว “จงหาหัวหน้าแม่พิมพ์หลิวเพื่อให้รางวัลเป็นการส่วนตัว ส่วนเงินที่อีกฝ่ายใช้ติดสินบนก็ให้พวกเขาเก็บไว้เอง”
หลี่โป๋พยักหน้ารับ “ได้พ่ะย่ะค่ะ ข้าน้อยจะลงไปจัดการ”
หนานโม่กอดกระบี่ไว้ในอ้อมแขน “ซื่อจื่อ เมื่อวานนี้ข้าน้อยพบคนต้องสงสัยที่เดินเตร่อยู่ด้านนอก”
แม่นมโจวกล่าว “ในจวนก็มีสาวใช้ที่ถูกติดสินบนเช่นกัน บ่าวเองก็อยากจะเรียนท่านเรื่องนี้ พวกเขาติดต่อคนในจวนเพื่อสืบเรื่องของท่าน แต่คนในจวนปิดปากเก่ง ต่างปฏิบัติตามที่ท่านสั่งไว้ก่อนหน้านี้ เพียงแต่เปิดเผยข่าวที่ควรบอกเท่านั้น”
ที่แท้ จี้เยี่ยนอันรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าจะต้องเกิดเรื่องเช่นนี้ จึงได้สั่งกำชับแม่นมโจวและหลี่โป๋ไว้ก่อนให้คอยระวัง
เจียงอวิ๋นซุ่ยเอียงคออย่างสงสัย “ข้าเห็นขุนนางขันทีผู้นั้นดูเหมือนจะกลัวเจ้า เขาไม่อยากมาหาเจ้าเลยใช่ไหม?”
หนานซูส่งเสียงเย็นชา “ไอ้แก่ซุนนั่น ตัวเองไม่กล้ามาแต่กลับคิดแผนชั่วร้ายไม่หยุด!”