“เฮ้อ ไข่นกอินทรีสองสามฟองก็ฟักออกมาแล้ว”
เช้าวันนี้ พอเปิดตาขึ้น ก็เห็นลูกนกอินทรีตัวน้อยที่เพิ่งฟักออกจากเปลือกและยังไม่มีขน อยู่ในรัง
ลูกนกหลายตัวยังลืมตาไม่ขึ้น อ้าปากร้องเอ๋งๆ ขออาหาร
รวมทั้งหมดห้าตัว ฟักออกมาในวันเดียวกันพอดี
เจียงอวิ๋นซุ่ยได้ยินเสียงร้องเอ๋งๆ ที่น่าสงสารของพวกมัน ก็รีบเรียกเฉียนเฉียนโฮ่วโฮ่วมาช่วย
แมวดำมองลูกนกอินทรีสองสามตัว แล้วก็ไปช่วยด้วย
ไม่นานก็จับหนูที่อ้วนท้วนตัวหนึ่งมาได้
เฉียนเฉียนโฮ่วโฮ่วใช้กรงเล็บกดไว้ จิกลากแล้วก็ฉีก ไม่นานก็ลอกหนังหนูออก เผยให้เห็นเนื้อข้างใน แล้วก็ฉีกเนื้อหนูเป็นชิ้นเล็กๆ ให้ลูกนกอินทรีทั้งห้าตัวกิน
มีพวกมันอยู่ ก็ไม่ต้องให้เจียงอวิ๋นซุ่ยกังวล
นางยกแขนเล็กๆ ยืดเส้นยืดสาย
“สว่างแล้วอีกแล้ว”
ที่หน้าประตูห้อง มีคนเดินออกมา เจียงอวิ๋นซุ่ยมองไป
“จี้เยี่ยนอัน ท่านมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
จี้เยี่ยนอันดูเหมือนเมื่อคืนจะนอนหลับสบาย ท่าทางก็สดชื่นดี ใบหน้าที่เคยซีดเผือดก็มีสีแดงเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย
แต่เพียงนิดเดียว ผิวของเขายังคงขาวมาก ยืนอยู่ข้างๆ หนานโม่ กลับทำให้หนานโม่ดูเป็นก้อนถ่านดำไปเลย
จี้เยี่ยนอัน: “เมื่อคืนก็มาถึงแล้ว”
เขามองไปที่ลานบ้าน
“ตัดหญ้าก่อนเถอะ”
เจียงอวิ๋นซุ่ย: “ต้องเก็บเห็ดด้วย วันนี้มีเห็ดหยกเขียวเยอะมากอีกแล้ว”
แน่นอน เห็ดชนิดอื่นก็ไม่น้อย
ในจำนวนนั้นเห็ดเสริมโฉมเติบโตอยู่ใกล้ๆ กับบุปผาแสงจันทร์
นางแหวกหญ้าออก วิ่งไปเก็บมาอย่างกระตือรือร้นหลายดอก แล้วยื่นให้จี้เยี่ยนอัน หนานซู และหนานโม่