"เสี่ยวอวิ๋นซุ่ย เจ้าดูนี่เร็ว มีเห็ดมากมาย ขนาดนี้!"
ไม่รู้ว่าเมื่อคืนเจียงอวิ๋นซุ่ยปรารถนาอยากให้มีเห็ดขึ้นมากมายเสียจนเกินไปหรือไม่ ดังนั้น เช้าตรู่ของวันนี้ ทุกคนตื่นขึ้นมาแล้วมองดูก็พบว่า ในถ้ำทั้งถ้ำเต็มไปด้วยเห็ด
เจียงอวิ๋นซุ่ยเงยหน้ามองเหนือศีรษะ ก็พบเห็ดตับเต่าที่ขนาดเล็กกว่าใบหน้านางเพียงเล็กน้อย
อา... เห็ดงอกใหม่อีกแล้วหรือนี่
นางหาวหวอดหนึ่งที "ข้าเห็นแล้ว"
ภายในถ้ำ ที่ขึ้นมากที่สุดคือเห็ดตับเต่าชนิดที่ลูกใหญ่ เนื้อหนาเป็นพิเศษ
ลูกก็ยังใหญ่มาก เห็ดชนิดนี้พลังชีวิตเฟื่องฟูยิ่งนัก งอกขึ้นตามซอกหิน ซอกผนังก็ได้
บนกองฟืนในถ้ำ ก็มีเห็ดหอม เห็ดหูหนู ขึ้นอยู่ไม่น้อย
อีกทั้งตามมุมอับชื้นภายในถ้ำ ยังมีเห็ดมอเรลขึ้นอยู่กลุ่มหนึ่ง
"โอ้โห เจ้านี่ดีเลย สิ่งนี้กินแล้วสดอร่อยนัก!"
อ้วนพ่อครัวใหญ่มองดูเห็ดมอเรลเหล่านั้น รอยย่นบนใบหน้าก็ผุดขึ้นมาไม่น้อย
"อย่ามัวยืนงงอยู่เลย ไปเก็บเห็ดกันเถิด!"
นอกจากจี้เยี่ยนอันและเจียงอวิ๋นซุ่ยแล้ว ทุกคนก็เริ่มเก็บเห็ด
เห็ดบนเพดานถ้ำก็เก็บง่าย เพราะในที่นี้มีผู้ชำนาญวิชาตัวเบาอยู่หลายคน
จี้เยี่ยนอันเอื้อมมือไปบีบขมับศีรษะน้อยของเจียงอวิ๋นซุ่ย "ครั้งต่อไปทำให้น้อยลงหน่อย"
เห็ดเหล่านี้มาจากไหน ทุกคนรู้ดีแก่ใจ เพียงแต่ไม่มีใครถามเจียงอวิ๋นซุ่ย
จี้เยี่ยนอันถอนหายใจ เด็กน้อยช่างซื่อบื้อไปหน่อย ไม่รู้จักเก็บงำเลยสักนิด
เจียงอวิ๋นซุ่ยนั่งยองอยู่ที่มุมหนึ่ง เอานิ้วแงะหินออกมาเป็นเห็ดน้อยสีชมพูอ่อนดอกหนึ่ง ดวงตาเปล่งประกายวาบ