เวินจือฮวาตกลงไปในบ่อส้วม มีคนตักน้ำมาราดล้างอยู่หลายถัง ก่อนจะถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลทั้งเนื้อทั้งตัวเปียกโชก
สำนักงานเขตส่งคนมาแจ้งหยูเจี้ยนเช่อ หยูเย่าจู่ และหยูเจ้าตี้
สีหน้าของหยูเจี้ยนเช่อดำคล้ำจนน่ากลัว
พอรู้ว่าหยูเย่าจู่ได้เงินหนึ่งพันหยวนไปแล้ว หยูเจี้ยนเช่อก็รู้สึกเหมือนถูกเมฆเขียวปกคลุมศีรษะ คำว่า ‘ฉายาเต่าหยู’ ราวกับถูกสลักลงบนหน้าผากและใบหน้าของเขา
แต่หยูเจี้ยนเช่อไม่ได้ระเบิดอารมณ์ออกมาทันที หากอดกลั้นเอาไว้ก่อน
“อะไรนะ แม่ถูกจาจินฮวาผลักตกลงไปในบ่อส้วมเหรอ?”
สีหน้าของหยูเย่าจู่เปลี่ยนไปทันที
แต่หยูเจี้ยนเช่อวิ่งพรวดออกจากบ้านไปก่อน พอหยูเย่าจู่วิ่งตามออกมาแล้วไม่เห็นหยูเจี้ยนเช่อ จึงรีบวิ่งไปที่ห้องส้วมสาธารณะ
ทว่าหยูเจี้ยนเช่อกลับย้อนมา ลอบเข้าไปค้นห้องของหยูเย่าจู่อยู่พักหนึ่ง ก่อนจะพบเงินหนึ่งพันหยวนนั่น
เขาโกรธจนลูกตาแดงก่ำ
ตอนที่หยูเย่าจู่ไปถึงห้องส้วมแล้ววิ่งต่อไปโรงพยาบาล หยูเจี้ยนเช่อก็ขี่จักรยานไปถึงก่อนแล้ว
หยูเจ้าตี้ไม่อยากไป แต่วันนี้เป็นกำหนดฝากครรภ์ของเธอ พอรู้ว่าหยูเจี้ยนเช่อกับหยูเย่าจู่ไปกันแล้ว เธอจึงค่อย ๆ ออกเดินทางอย่างเชื่องช้า
แถวห้องส้วมสาธารณะมีคนมามุงดูไม่น้อย แต่คนที่ตามไปโรงพยาบาลกลับมีไม่กี่คน
ถึงอย่างไรคนทั่วไปก็ไม่ชอบไปโรงพยาบาลกัน
หยูเจาจ้าวพาหลี่เสี่ยวหยุนไปตรวจ ผลคือเธอตั้งครรภ์จริง ๆ
เพิ่งได้หนึ่งเดือนพอดี
หลี่เสี่ยวหยุนแทบไม่อยากเชื่อว่าเธอจะตั้งครรภ์อีกแล้ว
“คุณอยากย้ายงานไหม?”
หยูเจาจ้าวพูดว่า “ถ้าคุณอยากย้ายงาน ฉันช่วยหาทางให้ได้”
“ไม่ต้องหรอก ทำงานในครัวก็ดีอยู่แล้ว อีกอย่างนี่ก็เป็นท้องที่สองแล้ว ไม่ได้รู้สึกไม่สบายอะไร ตอนคลอดยาย่า ฉันยังทำงานอยู่ในนาเลย คลอดยาย่าในนานั่นแหละ”