สิ้นเสียงพูด ไอ่ลู่เวยยาก็เงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน ไม่มองลั่วเย่อีกต่อไป นางพ่นลมหายใจมังกรสีดำสนิทเฮือกสุดท้ายที่ก่อตัวอยู่ลึกในลำคอ ซึ่งบีบเค้นพลังชีวิตที่เหลืออยู่กว่าครึ่งของนางออกมา ใส่กระแสการโจมตีมหาศาลที่บดบังผืนฟ้า!
「ลมหายใจแห่งการทำลายล้าง·รัตติกาลนิรันดร์มาเยือน!」
ในเวลาเดียวกัน ลวดลายวงเวทสีทองเข้มอันซับซ้อนถึงขีดสุดพลันส่องสว่างขึ้น โดยมีหัวใจของนางเป็นศูนย์กลาง เส้นใยสีทองเส้นเล็กแต่เหนียวแน่นอย่างยิ่งพุ่งออกมาจากวงเวท แล้วทะลุเข้าสู่หน้าอกของลั่วเย่ในชั่วพริบตา!
「อ๊าก!」
ลั่วเย่ครางด้วยความเจ็บปวด รู้สึกว่าหัวใจเริ่มเต้นอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นบางสิ่งที่ร้อนระอุ เกรี้ยวกราด และอัดแน่นด้วยกลิ่นอายแห่งความมืดมิดและการทำลายล้างอันไร้ที่สิ้นสุด ก็พุ่งทะลวงเข้าร่างเขาอย่างป่าเถื่อนผ่านเส้นใยสีทอง แผ่ไปทั่วแขนขาและกระดูกทุกส่วน ก่อนจะทะลักลึกเข้าไปถึงวิญญาณ!
【คำเตือน! ตรวจพบการถ่ายเทพลังงานระดับสูงยิ่งโดยบังคับ! ร่างกายกำลังถูกปรับเปลี่ยนด้วยพันธสัญญาที่ไม่ทราบชนิด! ระดับความเจ็บปวด: เกินขีดจำกัด! แรงกระแทกทางจิต: เกินขีดจำกัด!】
【ติ๊ง! ตรวจพบพันธสัญญาเฉพาะระดับมหากาพย์: ‘พันธสัญญาอัศวินมังกรร่วมเป็นร่วมตาย (กับราชามังกรดำ·ไอ่ลู่เวยยา)’ กำลังทำสัญญา!】
【คู่สัญญา: ลั่วเย่ (มนุษย์) & ไอ่ลู่เวยยา-ปีกแห่งรัตติกาลนิรันดร์ (ราชามังกรดำ)】
【ผลของพันธสัญญา: ผูกพันชั่วนิรันดร์ แบ่งปันชีวิต วิญญาณก้องประสาน ช่องทางพลังเปิดทางเดียว (มังกร→อัศวิน)】
【กำลังเปลี่ยนสายอาชีพตามเนื้อหาพันธสัญญา……】
【เปลี่ยนสายอาชีพสำเร็จ! เปิดใช้งานสายอาชีพเฉพาะที่ซ่อนอยู่ ‘อัศวินมังกรรัตติกาลนิรันดร์’!】
【คุณสมบัติพื้นฐานเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล! พลังชีวิต +1000%, ขีดจำกัดพลังเวท +500%, พละกำลัง +300%, ความอดทน +400%, ความว่องไว +200%……ความต้านทานธาตุทุกชนิดเพิ่มขึ้นอย่างมาก! ได้รับความเข้ากันได้กับธาตุเงาและการทำลายล้าง!】
【ได้รับผังทักษะเฉพาะของอัศวินมังกร:】
【1. พลังมังกรยักษ์ (ติดตัว Lv.1): เพิ่มค่าพละกำลังพื้นฐานอย่างถาวร และสามารถระเบิดพลังออกมาในช่วงสั้น ๆ เพื่อรับพละกำลังทางกายบางส่วนจากมังกรคู่สัญญา (สัดส่วนพลังเสริมในปัจจุบัน: 5%)】
【2. พุ่งแทงมังกรยักษ์ (ใช้ทักษะ Lv.1): อัดพลังมังกรลงในการโจมตีพุ่งแทงหนึ่งครั้ง สร้างความเสียหายกายภาพมหาศาลแก่เป้าหมายเดี่ยว พร้อมผล ‘เจาะเกราะ’ และ ‘ฉีกกระชาก’】
【3. ควบคุมมังกรยักษ์ (ติดตัว Lv.1): เพิ่มความมั่นคง การประสานงาน และการควบคุมอย่างมากขณะขี่พาหนะ (โดยเฉพาะมังกร) สามารถสื่อจิตขั้นพื้นฐานกับพาหนะได้】
(พาหนะที่ผูกพันในปัจจุบัน: ไอ่ลู่เวยยา-ปีกแห่งรัตติกาลนิรันดร์)
【4. วิญญาณมังกรก้องประสาน (ใช้ทักษะ Lv.1, เฉพาะพันธสัญญา): กระตุ้นสายสัมพันธ์ของพันธสัญญาในช่วงสั้น ๆ เพื่อแบ่งปันประสาทสัมผัสหรือสภาวะบางส่วนกับมังกรคู่สัญญา สามารถเปิดหรือปิดได้ตามต้องการ】
【5. รัตติกาลนิรันดร์มาเยือน (ท่าไม้ตาย, ยังไม่ปลดล็อก): ต้องก้องประสานกับมังกรคู่สัญญาอย่างลึกซึ้ง และบรรลุเงื่อนไขเฉพาะจึงจะใช้ได้】
【คำเตือน: การทำพันธสัญญาโดยบังคับสร้างภาระมหาศาลแก่ร่างกายและวิญญาณของคุณ ขณะนี้อยู่ในสภาวะเกินกำลัง คุณสมบัติทุกด้านเพิ่มขึ้นชั่วคราวอีก 50% แต่มีความเจ็บปวดรุนแรงและความเสี่ยงที่จิตใจจะถูกกัดกร่อน โปรดควบคุมพลังด้วยความระมัดระวัง】
【ติ๊ง! ตรวจพบว่าความรู้สึกดีที่มังกรคู่สัญญา ‘ไอ่ลู่เวยยา-ปีกแห่งรัตติกาลนิรันดร์’ มีต่อคุณเปลี่ยนแปลง】
【ไอ่ลู่เวยยา-ปีกแห่งรัตติกาลนิรันดร์ ค่าความรู้สึกดี: -10 (ระแวดระวังอย่างยิ่ง) → 15 (สงสัยใคร่รู้อยู่บ้างและรู้สึกซับซ้อน)】
ข้อความแจ้งเตือนจากระบบพรั่งพรูขึ้นมาในห้วงความคิดของลั่วเย่ราวกับระเบิดถล่ม
ในเวลาเดียวกัน พลังอันบ้าคลั่งและไม่เคยสัมผัสมาก่อนก็ทะยานคำรามอยู่ในร่าง ราวกับจะขยายร่างเขาจนระเบิด!
กล้ามเนื้อพองโต กระดูกส่งเสียงครางราวกับแบกรับไม่ไหว เลือดเดือดพล่านดุจลาวา ขอบเขตการมองเห็นฉาบด้วยสีทองเข้มจาง ๆ ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของมังกร
ความเจ็บปวด... ความเจ็บปวดที่เกินจินตนาการ! ทว่าพร้อมกับความเจ็บปวดนั้น คือความรู้สึกแข็งแกร่งที่ชวนให้ลุ่มหลง!
「โฮก!!!」
ลมหายใจมังกรทำลายล้างของไอ่ลู่เวยยาปะทะกับกระแสการโจมตีระดมยิงของกองกำลังนักล่ากลางอากาศอย่างสนั่นหวั่นไหว!
ลมหายใจสีดำสนิทราวกับม่านราตรีอันลึกล้ำ แผ่คุณสมบัติกลืนกินทุกสิ่งเข้ากลืนและสลายแสงเวท ลูกธนู หอกขว้าง และคมปราณต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง
คลื่นกระแทกจากการระเบิดแผ่ขยายออกเป็นวงอย่างบ้าคลั่ง กัดเซาะผนังหินทั้งสองฟากของหุบเขาจนหายไปอีกชั้นหนา เศษหินนับไม่ถ้วนแหลกเป็นผุยผง
นักล่าหลายสิบคนที่อยู่ใกล้ที่สุดถูกกระแสพลังปั่นป่วนระเหยหายไปจนหมดสิ้นโดยไม่มีแม้แต่เสียงกรีดร้อง
การปะทะต้านกันดำเนินไปไม่ถึง 3 วินาที
ท้ายที่สุด ไอ่ลู่เวยยาก็เป็นดั่งเกาทัณฑ์ที่ขึ้นสายจนสุดกำลัง ลมหายใจมังกรสีดำสนิทสลายการโจมตีไปกว่า 70% แล้วก็หมดแรงต้าน ถูกกระแสพลังที่เหลือซัดทำลายอย่างรุนแรง!
พลังที่เหลือกระแทกร่างซึ่งบอบช้ำแทบแหลกสลายของนางอย่างหนัก ระเบิดเลือดและเกล็ดมังกรกระจายเป็นวงกว้าง นางคำรามต่ำ ๆ ด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสที่พยายามข่มกลั้น ร่างมหึมาเซถลาอีกครั้ง แทบจะล้มลงอย่างสิ้นเชิง
ส่วนการโจมตีที่เหลือก็ถาโถมเข้าใส่มนุษย์ร่างเล็กซึ่งเพิ่งทำพันธสัญญากับนาง และยืนอยู่เบื้องหน้าร่างของนาง!
ในช่วงวิกฤต ลั่วเย่เงยหน้าขึ้นฉับพลัน ดวงตาสีทองเข้มของเขาปะปนด้วยความเจ็บปวดและความบ้าคลั่ง ทว่าสติกลับแจ่มชัดอย่างน่าประหลาด
「ตอนนี้แหละ!」
เสียงคำรามต่ำที่ไม่เหมือนเสียงมนุษย์ดังออกจากลำคอ พลังเกรี้ยวกราดของราชามังกรดำที่พลุ่งพล่านอยู่ในร่างไหลบ่าตามแขนเข้าสู่ทวนเวทมนตร์ในมืออย่างบ้าคลั่ง
「มังกรยักษ์—พุ่งแทง!」
ไร้กลเม็ดแพรวพราว ไร้ลีลาฉูดฉาด มีเพียงการปลดปล่อยพลังอันบริสุทธิ์และการระเบิดความเร็ว!
หึ่ง!
ทวนยาวส่งเสียงครางราวกับใกล้รับไม่ไหว คมทวนถูกย้อมเป็นสีทองเข้มในชั่วพริบตา พร้อมเคลือบด้วยพลังทำลายล้างที่แน่นข้นจนแทบกลายเป็นของแข็ง
ร่างของลั่วเย่แปรเป็นลำแสงสีทองเข้มเลือนราง เขาไม่ได้หลบหลีก แต่พุ่งสวนกระแสเข้าหาเศษพลังที่เหลืออยู่!
ฉึก ๆ ๆ ๆ!
แสงสีทองเข้มคมกริบราวกับมีดร้อนกรีดผ่านไขมัน ฉีกและบดขยี้เศษเวทมนตร์ คมปราณต่อสู้ที่แตกสลาย และลูกธนูที่พุ่งเฉียดเข้ามาอย่างรุนแรง!
ร่างของลั่วเย่ทะยานผ่านเศษพลัง ทุกครั้งที่กวัดแกว่งทวน กล้ามเนื้อก็เจ็บปวดราวกับฉีกขาดพร้อมกับพลังที่ระบายออกมาอย่างบ้าคลั่ง ทว่าสายตาของเขากลับยิ่งสว่างไสวขึ้นเรื่อย ๆ
ทำได้!
พลังนี้! ถึงจะเจ็บปวด แต่... แข็งแกร่งจนชวนให้สั่นสะท้าน!
เขาฝ่ากระแสพลังปั่นป่วน เปิดทางขึ้นชั่วคราวด้วยกำลัง แม้ร่างกายจะมีบาดแผลลึกถึงกระดูกเพิ่มขึ้นหลายสิบแห่ง เลือดไหลชุ่มโชก แต่เขาก็พุ่งไปถึงด้านหน้าค่อนไปทางข้างของศีรษะมหึมาของไอ่ลู่เวยยาจนสำเร็จ ใช้ร่างกายและดาบยาวที่เริ่มหลอมละลายและแตกร้าวขวางการโจมตีเจาะทะลวงถึงตายอีกไม่กี่สายสุดท้ายไว้ให้นาง!
「อั่ก!」
ลั่วเย่กระอักเลือดออกมาคำโต ปนเศษอวัยวะภายใน
ความเจ็บปวดรุนแรงแทบทำให้เขาหมดสติ แต่พลังมังกรอันบ้าคลั่งในร่างกลับเร่งฟื้นฟูบาดแผล พร้อมนำพาความแสบร้อนและภาระที่หนักหนายิ่งกว่าเดิมมาด้วย
【คำเตือน! พลังชีวิตลดลงอย่างรวดเร็ว! เข้าสู่สภาวะบาดเจ็บสาหัส! พันธสัญญาร่วมเป็นร่วมตายทำงาน บาดแผลและความเจ็บปวดถูกแบ่งปันบางส่วน……】
【ไอ่ลู่เวยยา-ปีกแห่งรัตติกาลนิรันดร์】
【ค่าความรู้สึกดี: 15 → 28 (ตกตะลึง, ไม่เข้าใจ, หวั่นไหวเล็กน้อย)】
รูม่านตาเรียวยาวสีทองหลอมละลายของไอ่ลู่เวยยาหดแคบลงฉับพลัน นางจ้องแผ่นหลังของมนุษย์ที่ยืนขวางอยู่ตรงหน้า ร่างโชกเลือดราวกับจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ แต่ยังคงยืนหยัดอย่างดื้อรั้น
เขา... กำลังปกป้องข้าจริง ๆ หรือ?
ด้วยพลังอันอ่อนด้อยที่เพิ่งได้รับมาและยังควบคุมได้ไม่สมบูรณ์ กับร่างกายที่เปราะบางจนแทบรับอะไรไม่ไหวของเขาอย่างนั้นหรือ?