“ใครฆ่าไอ้หนูนี่ได้ ข้าให้สิบล้าน!” จางเถี่ยกังตื่นตระหนกสุดขีด
เขารีบรัดเข็มขัดกางเกงแน่น ถึงตอนนี้ชีวิตสำคัญกว่า จะมัวหลับนอนกับหญิงได้อย่างไร
เขาไม่เคยคาดคิดว่า ชายหนุ่มตรงหน้าที่ดูอายุราวยี่สิบปี จะเป็นนักสู้ที่ซ่อนฝีมือไว้มิดชิด
เขาเคยเห็นกับตาว่านักสู้นั้นร้ายกาจเพียงใด และบิดาแท้ ๆ ของเขา จางหลงหู่ ก็เป็นนักสู้ขั้นหลอมกายาขั้นสูงสุด
เหล่าลูกน้องเดิมทีถูกไอสังหารของเยี่ยเฟิงข่มจนจับดาบไม่มั่น แต่พอได้ยินว่าจางเถี่ยกังจะให้สิบล้านเพื่อแลกชีวิตเจ้านี่ แววตาหวาดกลัวของลูกน้องทั้งหมดก็มลายหายไป
เงินทำให้คนเสียสติได้ แม้กระทั่งไม่เห็นแก่ชีวิต
นับประสาอะไรกับสิบล้าน นี่คือทรัพย์สินที่พวกเขาหาไม่ได้เลยทั้งชีวิต
สิ้นเสียงพูด ชายชุดดำหัวหน้าชักดาบสับฟืนขึ้น มุ่งฟันใส่กลางกระหม่อมของเยี่ยเฟิง
ดาบนี้มิได้ยั้งมือ ทว่าจังหวะที่คมดาบจวนจะฟาดลงกลางศีรษะเยี่ยเฟิง
เยี่ยเฟิงก็เคลื่อนไหว ร่างกายเอียงน้อย ๆ หลบคมดาบของลูกน้องชุดดำได้อย่างง่ายดายยิ่ง
จากนั้น สองนิ้วหนีบสันดาบไว้มั่น “แกร๊ก!” เสียงดัง
คมดาบถูกพลังภายในอันรุนแรงปะทะจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ เยี่ยเฟิงสะบัดข้อมือเบา ๆ เศษคมดาบก็ปักเข้าสู่หัวใจของชายชุดดำอย่างมั่นคง
“โครม โครม โครม!” หมัดพัดหวีดหวิว พาเสียงฉีกขาดระงม
เพียงชั่วพริบตา ลูกน้องสิบกว่าคนก็กระเด็นลอยกลับ สมองกระจายเต็มพื้น
ส่วนเยี่ยเฟิงเพียงปัดฝุ่นบนร่างเบา ๆ “เอือก!” จางเถี่ยกังกลืนน้ำลายดัง