ตระกูลโจว!
หลังจากหลี่โหย่วเวยพาเป่าเอ๋อร์กลับไปแล้ว โจวหยางก็ยุ่งอยู่กับการแปลต้นฉบับอยู่ตลอด
ตอนนี้เขากำลังแปลตำราฟิสิกส์อยู่ ชาติก่อนโจวหยางเคยศึกษาวิชาฟิสิกส์มาบ้าง ดังนั้นการแปลตำรานี้จึงเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับเขา
สิ่งที่ทำให้โจวหยางดีใจที่สุดก็คือ ไม่เหมือนกับวารสารภาษาอังกฤษหรือบทความสั้น ๆ การแปลตำรานั้นมีข้อดีใหญ่คือหลายอย่างไม่ต้องแปล
ยกตัวอย่างเช่นสูตรและตัวอย่างโจทย์ต่าง ๆ แค่คัดลอกทั้งชุดก็พอ
ดังนั้นโจวหยางจึงทำงานได้เร็วมาก ไม่นานก็เขียนเต็มไปหมดหลายสิบหน้า!
ถ้าไม่ใช่เพราะหลี่โหย่วเวยกลับมาแล้วรบกวนเขา โจวหยางรู้สึกว่าวันนี้เขาจะแปลบทใหญ่ ๆ ที่เหลือทั้งหมดได้จบ!
"ที่ลานฉายหนังใกล้จะเริ่มแล้ว คุณจะไปไหม?" หลี่โหย่วเวยเดินเข้ามาถาม
โจวหยางวางปากกาลงบนโต๊ะ แล้วพูดว่า "ไปสิ!"
จากนั้นก็หยิบเสื้อคลุมตัวหนึ่ง แล้วถือเก้าอี้ออกไปพร้อมกับหลี่โหย่วเวย!
พอออกจากบ้านก็ไม่เห็นเป่าเอ๋อร์ โจวหยางจึงรีบถาม "หนูน้อยล่ะ!"
"แม่พาไปก่อนแล้ว!"
"โอ้ งั้นเราไปกันเถอะ!"
"อืม คุณเอาน้ำให้เป่าเอ๋อร์หน่อย ฉันจะเอาข้าวโพดคั่วให้เธอ นี่เป็นคำสั่งพิเศษจากลูกสาวสุดที่รักของคุณนะ!"
คิดถึงตอนที่เป่าเอ๋อร์ตั้งใจย้ำเตือนไม่ให้ลืมเอาข้าวโพดคั่วไปด้วย หลี่โหย่วเวยก็อดขำไม่ได้
"ได้สิ! เอาไปหลาย ๆ หน่อยก็ได้ คิดว่าที่บ้านใหญ่น่าจะกินหมดแล้ว!" โจวหยางพูด
"ฮ่า ๆ ใช่สิ มีกลุ่มเด็กน้อยพวกนั้นอยู่ ไม่ว่ามากแค่ไหนก็ไม่พอให้พวกมันกินหรอก!" หลี่โหย่วเวยพูดพลางหัวเราะ