หนังกลางแปลงต้องฉายตอนกลางคืนเท่านั้น เพราะกลางวันแสกๆ แบบนี้จอหนังไม่สามารถฉายภาพให้เห็นชัดเจนได้แน่นอน
ดูเวลาแล้วยังเช้าอยู่ โจวหยางจึงตัดสินใจทำงานก่อนสักพัก
ส่วนหลี่โหย่วเวยพอเห็นโจวหยางหยิบกระดาษปากกาออกมา ก็รู้ทันทีว่าผู้ชายของตัวเองกำลังจะหาเงินเข้าบ้าน!
เพื่อไม่ให้รบกวนการทำงานของเขา หลี่โหย่วเวยจึงอุ้มลูกสาวออกจากบ้านไปทันที
วันนี้พวกเขาล้างรูปมาสามชุด ส่งให้พ่อสามีแม่สามีหนึ่งชุด ที่เหลืออีกสองชุด หลี่โหย่วเวยตั้งใจว่าจะเก็บไว้เองหนึ่งชุด แล้วส่งไปให้บ้านใหญ่อีกหนึ่งชุด
พอหลี่โหย่วเวยมาถึงบ้านใหญ่ ตระกูลหลี่ทั้งใหญ่กำลังกินข้าวเย็นกันพอดี!
พอเห็นลูกสาวและหลานสาวมาถึง จางกุ้ยหยิงก็ถามขึ้นทันทีว่า "กินข้าวหรือยัง ยังไม่กินก็ไปหยิบชามตะเกียบเองเลยนะ!"
หลี่โหย่วเวยยิ้มแล้วตอบว่า "กินมาแล้วค่ะ!"
จากนั้น เธอก็หยิบรูปถ่ายหลายใบที่ห่อไว้อย่างมิดชิดออกมา แล้วพูดว่า "แม่คะ นี่คือรูปที่วันนี้พวกเราเข้าเมืองไปถ่ายกันมา ล้างให้ที่บ้านด้วยชุดหนึ่ง เก็บไว้เถอะนะคะ!"
จางกุ้ยหยิงเช็ดมือลงบนผ้ากันเปื้อน แล้วรับกระดาษสีน้ำตาลที่ห่อรูปไว้นั้นไป
แกะออกมาอย่างระมัดระวัง แล้วดูรูปข้างในทีละใบ
พี่สะใภ้ทั้งหลายก็อดไม่ได้ที่จะแห่กันเข้ามาดูด้วย ช่วยกันชมรูปถ่ายของครอบครัวสามคนของโจวหยาง!
"โอ๊ย รูปเดี่ยวของเป่าเอ๋อร์นี่สวยจริงๆ เหมือนตุ๊กตากระเบื้องยังไงยังงั้น!"
"ฉันว่าเดี่ยวของเสี่ยวเวยก็สวยนะ เหมือนสาวเมืองเลย เชยๆ ยังไงก็ไม่รู้!"
"ฉันว่ายังไงก็รูปครอบครัวสวยที่สุด พวกเขาสองคนยืนด้วยกันช่างเหมาะสมกันเหลือเกิน..."
พอฟังแม่และพี่สะใภ้ชมกันไปต่างๆ นานา หลี่โหย่วเวยเองก็เริ่มรู้สึกเขิน แต่ในใจกลับมีความสุขมาก!
ระหว่างที่เหล่าผู้หญิงกำลังชื่นชมรูปถ่ายกันอยู่ พวกผู้ชายในตระกูลหลี่ก็รวมตัวกันคุยเรื่องของผู้ชาย