ที่ทำการคณะกรรมการหมู่บ้าน ใต้ต้นไม้ใหญ่!
เรื่องการจัดหางานให้หลินหว่านหว่านยังอยู่ระหว่างการหารือ ทว่าบรรยากาศเงียบกริบไปหมด
การยกตำแหน่งครูโรงเรียนประถมเพียงตำแหน่งเดียวให้หลินหว่านหว่าน คนส่วนใหญ่ในใจไม่ยินดีนัก
เหตุผลก็ง่ายดาย เพราะทั่วทั้งหน่วยผลิต ตำแหน่งที่สบาย ๆ อย่างครูนั้นมีไม่มากนัก
ทุกคนต่างอยากเก็บตำแหน่งนี้ไว้ให้ญาติพี่น้องของตัวเอง ไม่ใช่ให้คนนอก!
หลี่เฟิงเหนียนไอเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้น "อย่านิ่งเงียบสิ จะเห็นด้วยหรือคัดค้าน ก็พูดความคิดของตัวเองออกมา!"
เสียงเพิ่งจะขาดหาย ก็ได้ยินจางเกินวั่งเคาะกล้องยาสูบแห้งแล้วพูด "ฉันไม่เห็นด้วย!"
จากนั้นเขามองไปรอบ ๆ ตัว แล้วพูดต่อ "ฉันก็เห็นใจชะตากรรมของปัญญาชนสาวหลิน แต่เห็นใจก็แค่เห็นใจ คนที่ทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นไม่ใช่เรา จะได้ประโยชน์อะไรก็ไม่จำเป็นต้องให้เธอทั้งหมด ว่าไหม?"
เหลียงเฟิงก็พยักหน้าเห็นด้วย "ฉันเห็นด้วยกับพี่เกินวั่ง สถานการณ์ของปัญญาชนสาวหลินเราควรดูแลจริง ๆ แต่หาเบา ๆ ให้เธอทำก็พอ ไม่จำเป็นต้องยกตำแหน่งครูให้เธอ!"
เมื่อมีคนนำ คนอื่น ๆ ก็พากันออกความเห็นคล้อยตาม โดยสรุปแล้วแทบทุกคนไม่ค่อยอยากให้หลินหว่านหว่านเป็นครูโรงเรียนประถม
หลี่เฟิงเหนียนหันไปมองโจวหยาง สื่อความหมายว่าสถานการณ์ตอนนี้ลำบาก ทุกคนคัดค้าน เขาก็จนใจ!
แม้เขาจะเป็นเลขาธิการสาขาพรรคของหมู่บ้านปาเป่าเหลียง แต่ก็เป็นแค่เลขาธิการ ไม่ใช่จักรพรรดิ
ทุกสิ่งที่นี่ยังต้องยึดหลักประชาธิปไตยรวมศูนย์ เจตจำนงของส่วนรวมไม่อาจคัดค้าน