เจ็ดโมงครึ่ง สมาชิกสหกรณ์ต่างทยอยกันมาถึงที่ทำการคณะกรรมการหมู่บ้าน
คนเหล่านี้มีทั้งชายหญิง คนแก่คนหนุ่ม บ้างถือเก้าอี้มาด้วย บ้างก็ถือกระติก ใครไม่รู้ก็คงนึกว่าเป็นงานมหรสพอะไรสักอย่าง
ว่ากันว่าเป็นการประชุมใหญ่ แต่กลับไม่ได้เป็นทางการเอาซะเลย ถึงขั้นไม่มีเวทีจัดประชุมเป็นเรื่องเป็นราว
ทุกคนมาถึงที่ทำการคณะกรรมการหมู่บ้านแล้วก็หาที่นั่งตามสบาย ไม่ได้จัดระเบียบกันเอาซะเลย
สมาชิกสหกรณ์เป็นเช่นนี้ พวกหัวหน้าก็ไม่ต่างกัน
ไม่มีเวทีกลาง ไม่มีโต๊ะเก้าอี้ เพียงแต่นั่งอยู่ด้านหน้าสมาชิกสหกรณ์กว่าเล็กน้อย
โจวหยางมาถึงตรงเวลา ยกเว้นเขาแล้ว หลี่โหย่วเวยกับเป่าเอ๋อร์ก็มาเองด้วย!
เจ้าตัวน้อยนั่งบนบ่าพ่อ ร้องเจี๊ยกๆ ไม่หยุด มีความสุขมาก
ส่วนหลี่โหย่วเวยเดินตามอยู่ข้างๆ โจวหยาง มือถือกระติกน้ำสีเขียวทหารใบหนึ่ง ด้านในใส่น้ำต้มสุก
มาถึงที่ทำการคณะกรรมการหมู่บ้าน โจวหยางส่งลูกสาวให้ภรรยา ให้แม่ลูกไปนั่งกับเหล่าสมาชิกสหกรณ์ฝั่งนั้น
ส่วนเขาก็เดินไปด้านหน้าฝูงชน นั่งลงข้างๆ หวังผิงและหลี่เจี้ยนกั๋ว
สองทุ่มตรง การประชุมสมาชิกสหกรณ์เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!
พอถึงเวลา หลี่เฟิงเหนียนก็ถือโขยงสังกะสี ลุกขึ้นพูดว่า "สมาชิกสหายทั้งหลาย วันนี้ได้ยินว่าทุกคนมีความเห็นไม่ตรงกันกับบางมติของหน่วยผลิต งั้นเรามาเปิดประชุมสมาชิกสหกรณ์ พูดคุยเรื่องนี้กัน!"
"ต่อไปก็ให้พวกเราได้ฟังความเห็นของสมาชิกก่อน ใครจะเริ่มก่อน?"
เสียงเพิ่งจบลง ก็เห็นชายวัยสี่สิบเศษคนหนึ่งลุกขึ้นพูดทันทีว่า "ผมพูดก่อน!"