ตอนบ่าย โจวหยางนั่งแปลวารสารในออฟฟิศนานกว่าสามชั่วโมง พอแดดเริ่มไม่ร้อนจัด เขาจึงถือสมุดคะแนนงานเดินไปที่ทุ่งนา
งานของเขาในฐานะพนักงานจดคะแนนไม่เพียงแต่ต้องลงบันทึกคะแนนของสมาชิกทุกคนอย่างถูกต้องเท่านั้น แต่ยังต้องทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลและผู้ตรวจสอบอีกด้วย
สมาชิกทำงานดีแค่ไหน จะได้กี่คะแนน ส่วนใหญ่แล้วโจวหยางเป็นคนตัดสินใจ
แน่นอน หากสมาชิกไม่พอใจ ก็สามารถร้องเรียนต่อหัวหน้าหน่วยหรือเลขาธิการสาขาได้ แล้วให้พวกเขาตัดสินใจขั้นสุดท้าย
โจวหยางเริ่มจากเดินสำรวจพื้นที่แห้งแล้งทางฝั่งตะวันออกของเหลียง ซึ่งปลูกมันฝรั่งอยู่ ตอนนี้งานหลักของสมาชิกคือการพรวนดินและคลายดิน
เมื่อเทียบกับการพรวนดินสำหรับข้าวสาลี ข้าวฟ่าง ข้าวโพด ฯลฯ แล้ว งานพรวนดินในแปลงมันฝรั่งค่อนข้างเบากว่า
เหตุผลก็ง่าย ๆ เพราะแปลงมันฝรั่งมีระยะห่างระหว่างต้นและความกว้างของแปลงใหญ่กว่าพืชชนิดอื่น ดังนั้นเวลาพรวนดินจึงไม่ต้องกังวลว่าจะโดนต้นไม้เสียหาย
ด้วยเหตุนี้ ตอนจัดสรรงาน หน่วยมักจะมอบงานแบบนี้ให้กับเด็กวัยรุ่นหรือหญิงปัญญาชนจากเมืองที่ยังไม่ชำนาญงานเกษตร
พื้นที่ปลูกมันฝรั่ง 400 หมู่ทางตะวันออกของเหลียงพรวนมาแล้วหนึ่งสัปดาห์ เหลือไม่ถึงหนึ่งในห้าแล้ว ตามแผนการผลิต สองวันนี้ต้องพรวนให้เสร็จ ไม่เช่นนั้นจะกระทบงานพลิกดินของแปลงถั่วเหลืองที่ตามมา
โจวหยางยืนอยู่บนกองดินมองดูรอบหนึ่ง ไม่พบว่าใครทำงานเสร็จก่อนเวลา จึงเดินไปตรวจทีละคน
เมื่อเห็นโจวหยางเดินมาตรวจความคืบหน้า สมาชิกต่างก็ทักทายกัน