จุดพักปัญญาชน.หอพักหญิงสาวปัญญาชน
เซินเฉินลู่หน้าซีดนอนอยู่บนเตียงยาวรวม ใบหน้าสวยไร้สีเลือด ตาแดงก่ำ เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
เธอไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร ทำไมพี่โจวหยางถึงได้ปฏิบัติกับเธอโหดร้ายขนาดนั้น
ทั้งที่เขาก็ไม่ได้ชอบผู้หญิงบ้านนอกคนนั้น แต่เขากลับแต่งงานกับเธอ และยังมีลูกด้วยซ้ำ
ถึงแม้ตอนแรกที่รู้ว่าโจวหยางแต่งงาน เซินเฉินลู่จะสิ้นหวังมากและเคยเกลียดโจวหยาง
แต่พอเธอรู้ว่าโจวหยางกับหลี่โหย่วเวยไม่ได้จดทะเบียนสมรส เซินเฉินลู่ก็เกิดความหวังขึ้นมาในใจ
ขอแค่โจวหยางกลับไปยังเมืองหลวงได้ เขาจะไม่ได้เลิกกับผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ยังไงล่ะ โอกาสของเธอก็มาถึงแล้ว
ดังนั้น เธอจึงปฏิเสธการจัดการให้เธอลาออกเพราะป่วยของครอบครัว และตั้งใจอยู่ที่กองพลปาเป่าเหลียงต่อไป
ไม่กี่วันก่อน ชุมชนส่งข่าวมาว่า คำสั่งเรียกตัวกลับเมืองของโจวหยางลงมาแล้ว ขอแค่คณะกรรมการหมู่บ้านออกใบรับรอง โจวหยางก็จะกลับไปเมืองหลวงได้
พอรู้ข่าว เซินเฉินลู่ดีใจอยู่ตั้งนาน
เธอเชื่อว่า ขอแค่โจวหยางออกห่างจากผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นกลับไปเมืองหลวง เธอก็มีมั่นใจว่าจะกลับมาคืนดีกับเขาได้
แต่แล้ววันนี้ เธอก็ได้ยินพี่สะใภ้ในตระกูลหลี่หลายคนพูดว่าโจวหยางไปจดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นแล้ว
หลังจากยืนยันความจริงของข่าวนี้แล้ว เธอก็ทนรับผลกระทบครั้งใหญ่ไม่ไหว จึงเป็นลมล้มพับไปตรงนั้น
ข้างเตียงยาวรวม เหลียงเยว่ ปัญญาชนหญิงสาว เทน้ำให้เซินเฉินลู่หนึ่งแก้วพร้อมพูดว่า "ลู่ลู่ ไอ้หนุ่มตระกูลโจวน่ะมันเป็นแค่หนุ่มหน้าตาดีไร้หัวใจ เธอทำลายตัวเองเพราะเขาอย่างนี้ไม่คุ้มเลย!"