"พี่โจวหยาง นี่เป็นสิ่งที่พี่เองคิดเองหรือว่าลุงโจวบอกพี่?"
โจวหยางนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "พ่อฉันบอกก่อนจะจากไป ให้ฉันรักษาระยะห่างจากเธอ!"
น้ำตาของเซินเฉินลู่ไหลออกมาทันที ร้องไห้จนหน้าชุ่ม เห็นแล้วก็น่าสงสาร
ในตอนนี้ เธอทั้งเจ็บปวดและสิ้นหวัง
เธอมาที่นี่ด้วยความรัก เพื่อพี่โจวหยางที่คอยปกป้องเธอมา 16 ปี
แต่... เธอไม่คาดคิดว่าเมื่อมาถึง พี่โจวหยางแต่งงานแล้วและมีลูกแล้ว
เมื่อรู้ข่าวนี้ เธอเคยเกลียดโจวหยาง เกลียดที่เขาไร้หัวใจ เกลียดที่เขาเย็นชากับเธอ
เมื่อรู้ว่าโจวหยางไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงบ้านนอกคนนั้น และยังหาทางกลับเมืองอยู่เสมอ เธอจึงมีเหตุผลให้ตัวเองรอต่อไป
แต่ไม่คิดว่าความจริงจะโหดร้ายขนาดนี้ ถ้าเป็นแบบนี้จริง ๆ ระหว่างเธอกับพี่โจวหยางก็ไม่มีทางเป็นไปได้อีกแล้ว
"พี่โจวหยาง ฉันยังไม่เชื่อว่าพ่อของฉันจะทำร้ายครอบครัวพี่ ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ ๆ!" เซินเฉินลู่พูดอีกครั้ง
"ฉันก็หวังว่านี่จะเป็นแค่ความเข้าใจผิด แต่น่าเสียดายที่ไม่ใช่! ปล่อยเรื่องที่พ่อฉันพูดไว้ก่อน เธอลองคิดดูว่า หลังจากครอบครัวฉันประสบภัย ใครได้ประโยชน์มากที่สุด!"
ฟังโจวหยางพูด เซินเฉินลู่ก็คิดอย่างละเอียด
ยิ่งคิดก็ยิ่งตกใจ ใบหน้ายิ่งแสดงความหวาดกลัว
ใช่แล้ว หลังจากตระกูลโจวล้มละลาย ผู้ที่ได้ประโยชน์มากที่สุดคือตระกูลเซินของพวกเธอ