"สหายโจวหยาง ไม่ทราบว่าท่านมีธุระสำคัญอะไรหรือยัง"
แม้ในใจจะมีความรู้สึกไม่ดี แต่หลูโยวหมิงก็ยังฝืนถามออกไป
คนตรงหน้าเขาคือบุคคลที่ถูกจดชื่อไว้ทั้งในหน่วยงานความมั่นคงและระดับจังหวัด ตอนนี้เขาไม่มีปัญญาจะไปยั่วโมโหด้วย!
โจวหยางหยิบจดหมายที่ท่านสวีเขียนให้เขาออกจากถุงเอกสารทันที แล้วชี้ไปที่ย่อหน้าสุดท้ายของจดหมายพูดว่า "หัวหน้าหลู ท่านลองดูนี่ก่อน!"
หลูโยวหมิงอ่านคำสั่งเสียของท่านสวีจบ ก็ขมวดคิ้วทันที "สหายโจวหยาง ธุระสำคัญที่ท่านพูดคือ..."
"หัวหน้าหลู ผมในฐานะเจ้าหน้าที่ของรัฐ ขอแจ้งความอย่างเป็นทางการกับท่านว่า ระหว่างปฏิบัติภารกิจ เอกสารลับถูกขโมยไป และอาจนำไปสู่การรั่วไหลของความลับของชาติ ขอให้หน่วยสืบสวนคดีอาญาดำเนินการสอบสวนด้วย!" โจวหยางพูดเสียงเรียบ
หลูโยวหมิงตระหนักถึงความรุนแรงของเรื่องได้ทันที รีบพูดว่า "สหายโจวหยาง ผมในนามของหน่วยสืบสวนคดีอาญาประจำเขต ขอรับแจ้งความของท่าน ผู้ต้องหาทุกคนที่เกี่ยวข้องเราจะนำตัวกลับไปสอบสวน!"
จากนั้น หลูโยวหมิงกวักมือใหญ่ แล้วชี้ไปที่เฉินเจี้ยนอิ้งในฝูงชน พูดว่า "จับเขาขึ้นมา!"
"รับทราบ!"
ไม่นาน ทหารสองนายก็เข้ามาควบคุมตัวเฉินเจี้ยนอิ้งไว้
เฉินเจี้ยนอิ้งตอนนี้มึนงงไปหมด เขาไม่คิดไม่ฝันว่า ตัวเองไปแจ้งความโจวหยาง แต่สุดท้ายคนที่ถูกจับกลับเป็นตัวเอง
"ผมโดนใส่ร้ายนะ ทำไมจับผม..."
ตอนนี้โจวหยางพูดอีกครั้ง "หัวหน้าหลู ถ้าผมเดาไม่ผิด หัวหน้าหน่วยเฉินของเราไปที่ชุมชนก่อน เขาคงส่งเอกสารลับให้คนในชุมชนก่อน แล้วให้ชุมชนรายงานขึ้นไป!"