ฟาร์มตงเฉวียน อาคารบริหาร!
ระหว่างที่โจวหยางกินข้าวอยู่ที่บ้านใหญ่ของตระกูลหลี่ พ่อแม่ของโจวหยางเพิ่งเลิกงาน กลุ่มคนกำลังเข้าแถวหน้างานบริหารเพื่อส่งมอบงานและเครื่องมือการผลิต
เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่ฟาร์มตงเฉวียนแย่มาก แม้ชื่อฟาร์มจะมีคำว่า "เฉวียน" (น้ำพุ) แต่จริงๆ แล้วไม่มีน้ำพุเลย แถมน้ำดื่มทั้งฟาร์มก็ยังเป็นปัญหา
ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่ดินแห้งแล้ง ขาดฝน ผลผลิตในแต่ละปีต่ำมาก สภาพความเป็นอยู่จึงลำบากมาก
เพื่อไม่ให้อดตายหรือหนาวตายในฤดูหนาว คนในฟาร์มจึงต้องทำงานหนัก ในฤดูใบไม้ผลิต้องปลูกพืชให้มากที่สุด หวังว่าฤดูใบไม้ร่วงจะเก็บเกี่ยวได้มากขึ้น
เพราะปลูกพืชมากเกินไป ทุกคนที่นี่จึงต้องเลิกงานสองสามทุ่มถึงแปดโมงเย็นทุกวัน
นี่ก็ถือว่าเร็วนักแล้ว ถ้าเป็นช่วงฤดูเก็บเกี่ยว บางทีเลิกงานเที่ยงคืนก็เป็นไปได้
ในฝูงชน โจวเหยียนเหวินหายใจหอบเหนื่อย รู้สึกว่าตัวเองผ่านอีกวันไปได้
เดิมทีเขาเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเมืองหลวง และเป็นหัวหน้าภาควิชา เป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ ถูกส่งลงชนบทมาที่นี่โดยไม่เคยทำงานเกษตรมาก่อน
ถึงจะอยู่ที่นี่มาหกปีกว่าแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ชินกับชีวิตแบบนี้ รู้สึกว่าทุกวันคือการทรมาน