เมื่อต้นฉบับหายไปแล้ว การอยู่ที่ที่ทำการคณะกรรมการหมู่บ้านก็ไม่มีความหมายอะไร โจวหยางจึงเดินกลับบ้านทันที
พอเดินไปถึงใกล้บ้าน ก็เห็นรถสองคันจอดอยู่หน้ารั้วบ้าน
คันหนึ่งเป็นรถจี๊ปทหารรุ่นเก่า สองหนึ่งสอง บนหลังคามีไฟกระพริบตำรวจทรงกลมติดอยู่
อีกคันเป็นรถบรรทุกตงเฟิงรุ่นเก่า ซึ่งเป็นรถหกล้อที่พบเห็นได้บ่อยในกองทัพ มีหน้ารถใหญ่ ด้านหลังเป็นกระบะมีโครงผ้าใบ ใช้บรรทุกคนหรือของก็ได้
ที่สำคัญกว่านั้น โจวหยางเห็นทหารกว่าสิบนายยืนอยู่ในลานบ้านของตัวเอง สวมเครื่องแบบสีเขียวมะกอก แขนมีปลอกแขนสีแดง สวมหมวกเหล็ก!
ทหารเหล่านี้ยืนตัวตรงอย่างสง่าผ่าเผย ถือปืนเหล็กในมือ ดูน่าเกรงขาม
รู้ว่าเป็นฝีมือของเฉินเจี้ยนอิ้ง เจ้าคนแก่ โจวหยางไม่กลัว รีบวิ่งกลับบ้านทันที
โจวหยางเป็นห่วงว่าคนพวกนี้จะทำให้หลี่โหย่วเวยตกใจ เพราะในสายตาเขา เธอยังเป็นเด็กที่ยังไม่โต คงไม่ทนรับเรื่องแบบนี้ไหว!
"ใครกันแน่ หยุดไว้!"
เมื่อมาถึงหน้าประตูบ้าน โจวหยางก็ถูกทหารนายหนึ่งตะโกนห้ามไว้!
"สหาย อย่าเข้าใจผิด ผมเป็นเจ้าของบ้านนี้ พวกคุณคงจะมาหาผมใช่ไหม!" โจวหยางรีบแสดงตัว
พอได้ยินเสียงที่หน้าประตู ทุกคนในลานบ้านก็หันมามอง
ตอนนั้นเอง ก็ได้ยินเสียงเฉินเจี้ยนอิ้งในกลุ่มคนชี้มาที่โจวหยางแล้วตะโกน: "เขาคือสายลับศัตรู โจวหยาง จับเขาไว้!"
ส่วนตำรวจใส่หมวกปีกกว้างที่เป็นหัวหน้าทำมือเป็นสัญญาณ ทหารหลายนายก็พุ่งเข้ามา แล้วควบคุมตัวโจวหยางไว้