เสียวหั่วหั่วกับกู่หลิงเออร์ต่างพาศิษย์น้องชายหญิงของตนออกจากห้องวิชา มุ่งหน้าตามทิศทางของยอดเขาตนเอง
กลับมาถึงเรือนฉีหาน เสียวหั่วหั่วหยิบขวดกระเบื้องสีขาวใบเล็กกับชุดคลุมเต๋าชุดหนึ่งออกมา ชุดคลุมดังกล่าวขาวดั่งเมฆดังหิมะ ปราศจากสีอื่นเจือปนแม้แต่น้อย ชายผ้าและปลายแขนกว้างถูกปักลวดลายกระบี่สีทองเลื้อยพันอย่างประณีต เส้นทองถี่ละเอียด แอบมีแสงทองวูบวาบอยู่ภายใน
"นี่คือยาขมรวมปราณชั้นหนึ่ง ต่อไปเจ้ากลืนมันเพื่อทะลวงขั้นฝึกปราณชั้นหนึ่งได้ ส่วนชุดคลุมเต๋านี้เป็นเครื่องแต่งกายเฉพาะของศิษย์สืบทอดโดยตรง เทียบได้กับอาวุธวิเศษชั้นสอง"
"เอาล่ะ ศิษย์น้องหลิน เจ้าจงบำเพ็ญเพียรให้ดี ข้ากลับก่อน พรุ่งนี้เช้าจะมาหาเจ้า"
เสียวหั่วหั่วโบกมือ แล้วผินหลังจากไป
จนเสียวหั่วหั่วเดินลับตาไปแล้ว หลินเสวียนเต้าจึงเดินเข้าไปในห้อง แล้วดูของมากมายที่ได้มาในวันนี้
ครู่ต่อมา
หลินเสวียนเต้าเริ่มฝึกตามตำราเหยียนเทียนที่ได้มาจากห้องวิชา ในไม่ช้าก็สัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณโดยรอบ
หลินเสวียนเต้ารีบกลืนยาขมรวมปราณหนึ่งเม็ด ตามตำราฝึก นำพลังวิญญาณเข้าสู่ร่างกายก่อน ทันใดนั้นทั่วร่างกายก็อบอุ่น จากนั้นจึงค่อย ๆ นำพลังวิญญาณเข้าสู่เส้นลมปราณ
หนึ่งชั่วยามผ่านไป หลินเสวียนเต้าลืมตาขึ้น ตอนนี้ภายในตันเถียนของเขามีพลังวิญญาณกลุ่มเล็ก ๆ อยู่กลุ่มหนึ่ง นี่คืออาการของการเพิ่งเข้าสู่ขั้นฝึกปราณชั้นหนึ่ง
เพิ่งคิดจะลองสัมผัสพลังของตนเอง ก็พบว่าตนเองถูกโคลนดำเหม็นคลุ้งฉาบทับอยู่เต็มตัว ล้วนเป็นสิ่งสกปรกนานาชนิด
นี่คือการชำระไขกระดูกชำระเส้นเลือดหรือ ตอนนั้นเองเขาก็ใช้พลังวิญญาณสั่นสะเทือนไปทั้งกาย ชั้นโคลนดำทั้งหมดหลุดร่วง ผิวหนังที่ขาวสะอาดอยู่แล้ว บัดนี้กลับเนียนนุ่มดุจหยกอ้วน