ในลานบ้าน บนแท่นหินเขียว เสียวหั่วหั่วนั่งสงบอยู่เนิ่นนาน รูปร่างสูงตรงสง่างาม กลิ่นอายรอบกายอบอุ่นนุ่มนวล รอคอยการกลับมาของหลินเสวียนเต้าอยู่เงียบ ๆ
หลินเสวียนเต้าเก็บกระบี่เข้าสู่แหวน ก้าวขึ้นไปคำนับด้วยมือประสาน ท่าทีสุภาพอ่อนน้อม: "ศิษย์พี่เสียว ท่านรอนานแล้ว ไม่ทราบว่าศิษย์พี่เสียวมาหาในครั้งนี้มีเรื่องสำคัญอันใดหรือไม่?"
เสียวหั่วหั่วผงกศีรษะเล็กน้อย สายตาอบอุ่นทอดลงบนร่างหนุ่มน้อยรูปงาม เอ่ยปากช้า ๆ: "อีกสามวัน จะถึงการประลองใหญ่ศิษย์นอกประจำปีของสำนัก ในวันนั้นเจ้าจงไปพร้อมกับข้า"
หลินเสวียนเต้าได้ยินดังนั้นก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง
คลาสสิกขนาดนี้เลยหรือ?
ตนเพิ่งทะลวงถึงขั้นฝึกปราณชั้นแปดได้ไม่นาน การประลองใหญ่ศิษย์นอกก็มาถึงเสียแล้ว
แววตาของหนุ่มน้อยวาบประกายหนึ่ง ความมุ่งมั่นพลุ่งพล่านขึ้นอย่างเงียบ ๆ น้ำเสียงแน่วแน่เต็มเปี่ยม: "ศิษย์พี่วางใจได้! ที่หนึ่งในการประลองครั้งนี้ ข้าจะต้องคว้ามาให้ได้อย่างแน่นอน!"
เห็นท่าทีอายุน้อยใจร้อน เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นเช่นนี้ เสียวหั่วหั่วส่ายหน้าอย่างจนใจ ยิ้มน้อย ๆ มองทะลุความเข้าใจผิดของเขาอย่างถ่องแท้
เขาอธิบายอย่างใจเย็น: "เจ้าคิดผิดไปแล้ว การประลองใหญ่ศิษย์นอก ท้ายที่สุดก็เป็นเวทีแห่งการชิงชัยของเหล่าศิษย์นอก เราเป็นศิษย์สืบทอด ไม่จำเป็นต้องลงแข่งขัน การพาเจ้าไปในครั้งนี้ ก็เพื่อไปพร้อมกับเหล่าศิษย์สืบทอดของแต่ละยอดเขาและผู้อาวุโสวงใน คัดเลือกผู้มีความสามารถโดดเด่นทั้งพรสวรรค์และจิตใจจากการประลอง เพื่อรับเข้าสู่ยอดเขาต่าง ๆ ฝึกฝนอย่างตั้งใจ"
กล่าวจบ เสียวหั่วหั่วก็อธิบายระเบียบการแบ่งชั้นของศิษย์ในสำนักกระบี่เหยียนเทียนอย่างเป็นระบบละเอียดให้เขาฟัง
สำนักแบ่งเป็นสี่ชั้นจากต่ำไปสูง: ศิษย์รับใช้, ศิษย์นอก, ศิษย์ใน, ศิษย์สืบทอด ระดับชั้นชัดเจน ระเบียบเคร่งครัด