คนหนุ่มสาวรุ่นใหม่ของตระกูลม่อ ม่อเทียนรุ บุตรสายตรงของม่อยุนหยวน เมื่อได้ยินเรื่องนี้ก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรนัก
เขาบรรลุขั้นแก่นทองแล้ว มุมมองและเรื่องที่ต้องคำนึงถึงย่อมกว้างไกลขึ้น สิ่งที่ใส่ใจมีเพียงการบำเพ็ญของตนกับผลประโยชน์ระยะยาวของตระกูล การหนีงานแต่งของน้องสาวต่างมารดาที่ไม่สำคัญคนหนึ่ง จึงไม่อาจทำให้ใจเขาหวั่นไหวได้
เขายังบอกบิดาด้วยว่า ม่อเทียนรุ น้องชายคนรองมีพรสวรรค์ไม่เลว จึงได้รับความสนใจจากผู้อาวุโสยอดโอสถของสำนัก และรับเป็นศิษย์สายตรง อนาคตสดใสไร้ขีดจำกัด
แน่นอนว่าเรื่องเหล่านี้ม่อเฉิงเฉิงไม่รู้ ต่อให้รู้ก็ไม่ใส่ใจอยู่ดี
เช้าวันถัดมา ม่อเฉิงเฉิงตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่นกระปรี้กระเปร่า
น้ำบ่อในมิติส่วนตัวก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์เสียทีเดียว อย่างน้อยก็ช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าได้ดี
เธอกินซาลาเปาไส้เนื้อก้อนใหญ่สองลูกเป็นมื้อเช้า จัดการธุระเรียบร้อยแล้วก็ออกจากมิติส่วนตัว ก่อนเริ่มการสำรวจแบบเต่าคลานอีกครั้ง
เมื่อเจอปีศาจอสูรระดับต่ำบางตัวที่ต่ำกว่าระดับสาม ม่อเฉิงเฉิงก็ใช้พวกมันฝึกมือ
ถ้าเจอตัวที่รับมือยาก เธอก็เลือกหลบเลี่ยง ไม่ว่าอย่างไรอีกฝ่ายก็ไม่พบตัวเธออยู่แล้ว
อย่างเช่นตอนนี้ ในขอบเขตญาณของเธอมีหมูป่าเกราะเหล็กตัวหนึ่งปรากฏขึ้น เขี้ยวยื่นออกมานอกปาก อารมณ์ร้ายเป็นอย่างยิ่ง
มันกำลังขุดดินอย่างหงุดหงิด ถ้าจะสู้ก็ใช่ว่าเธอจะเอาชนะไม่ได้ แต่ไม่มีความจำเป็นเลย
เธอชอบความรู้สึกที่พลังเหนือกว่ากันแบบขาดลอยมากกว่า เหมือนนักเรียนมัธยมต้นรังแกเด็กประถม ชนะขาดแถมยังปลอดภัยไร้กังวล
ม่อเฉิงเฉิงรีบเปลี่ยนทิศทาง อ้อมเป็นวงกว้างเพื่อหลบมัน
สู้ไม่ไหวแล้วจะหลบไม่ได้หรือไง?
จะให้ปะทะกับเจ้าตัวนี่ตรง ๆ เหรอ? ฉันไม่ได้โง่นะ กระสุนมันไม่ใช่ของฟรีสักหน่อย!
แผนของเธอชัดเจนมาก: หลบได้ก็หลบ ไม่ยืดเยื้อเด็ดขาด ความปลอดภัยมาก่อน การเดินทางตามมาเป็นอันดับสอง