นี่หลินอี้เหวินจงใจหาคนมาจัดการเธอหรือไง? น่าเบื่อชะมัด
ครูประจำชั้นมองพยานทั้งห้าคน ก่อนหันมามองม่อเฉิงเฉิงด้วยสายตาไม่เป็นมิตร “ยังมีอะไรจะแก้ตัวอีก ในฐานะเพื่อนร่วมชั้น เธอทำร้ายคนอื่นได้ยังไง แถมลงมือหนักขนาดนี้”
นี่เป็นทางตันชัด ๆ อีกฝ่ายมีพยาน ส่วนเธอไม่มี แถมตรงนั้นก็ไม่มีกล้องวงจรปิด ต่อให้มีกล้อง ก็พิสูจน์ได้แค่ว่าเธอเป็นคนลงมือ ม่อเฉิงเฉิงจึงเลิกแก้ตัว “ฉันไม่มีอะไรจะพูดแล้วค่ะ อาจารย์อยากจัดการยังไงก็ว่ามา”
ไม่ต้องพูดถึงสีหน้าของเพื่อนร่วมชั้นหญิงทั้งสี่คน แม้แต่ผู้ชายสามคนกับผู้หญิงสองคนที่มาเป็นพยานก็ยังมองหน้ากัน พวกเขาไม่คิดว่าม่อเฉิงเฉิงจะยอมรับง่าย ๆ แบบนี้ กลับทำเอาพวกเขาไปต่อไม่ถูก
ครูประจำชั้นไม่พอใจท่าทีของม่อเฉิงเฉิงมาก คิดว่านักเรียนที่ไม่เคารพครูควรได้รับโทษที่เหมาะสม
“เธอต้องขอโทษเพื่อนทั้งสี่คนต่อหน้าทุกคนในโรงเรียนก่อน แล้วชดใช้ค่ารักษาพยาบาลให้พวกเขา จากนั้นเขียนจดหมายสำนึกผิด 5,000 คำ ส่งให้ฉันภายในสามวัน”
ม่อเฉิงเฉิงยังไม่ทันตอบ นักเรียนที่แขนหลุดกลับคัดค้านขึ้นมาก่อน “อาจารย์ ไม่ได้ครับ เธอต้องจ่ายค่าเสียหายทางจิตใจให้พวกเราด้วย รวมกับค่ารักษาพยาบาลแล้ว คนละ 50,000 หยวน”
เรื่องที่ม่อเฉิงเฉิงรีดเงินจากหลินอี้เหวิน นักศึกษาปีสาม ครูประจำชั้นก็ได้ยินมาแล้ว และโกรธเรื่องนี้มาก
ครูคิดว่าม่อเฉิงเฉิงมีปัญหาเรื่องนิสัย พอเห็นคนอื่นรีดเงินจากเธอ จึงไม่คิดจะห้าม แถมยังอยากให้เธอได้ลิ้มรสการถูกรีดเงินบ้าง
ที่จริงเป้าหมายสุดท้ายของคนพวกนี้ก็คือการรีดเงิน เพื่อแก้แค้นแทนรุ่นพี่หลิน