ร่างอมตะนิรันดร์กาลมีพลานุภาพเพียงใด?
ในฐานะร่างกายอันดับหนึ่งของเผ่ามนุษย์ นับตั้งแต่กำเนิดมาก็ถูกวิถีสวรรค์เล็งเป้า คิดดูเถิด แม้แต่วิถีสวรรค์ยังหวาดหวั่น ยังเกรงกลัวว่าเขาจะเติบโตขึ้นมา
ร่างอมตะนิรันดร์กาลมีผลล้ำเลิศหลายประการ ไม่ตายไม่ดับ กายาและจิตวิญญาณแข็งแกร่ง กลืนกินสรรพสิ่ง ยิ่งสู้ยิ่งแกร่ง…
ใต้หล้านี้มีสิ่งใดที่มันกลืนไม่เข้า?
แม้แต่ยาอมตะ เขายังกินเป็นของว่าง หากเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตอริยะอื่น เกรงว่าร่างกายคงระเบิดไปนานแล้ว… แต่สำหรับเขา ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องกระจอก!
เช่นยาพิษมังกรแค้นนี่ แม้แต่ระดับจักรพรรดินักบุญก็ไม่กล้าแตะต้อง
ทว่าหลินฉางเกอกล้าทำ!
ท่ามกลางสายตาจับจ้อง หลินฉางเกอก็แผดเสียงคำรามกึกก้อง ไอพลังถล่มฟ้าทะลวงดิน ก่อเกิดแรงดูดมหาศาล พุ่งตรงเข้าหายาพิษมังกรแค้นอย่างไม่ลังเล
ยาพิษมังกรแค้นตื่นตระหนก ดิ้นรนอยากหลุด อยากหนี
นายพรานกลับกลายเป็นเหยื่ออย่างรวดเร็วภายใต้พลานุภาพของหลินฉางเกอ
การพลิกผันนี้ทำให้ทุกคนชะงักงัน
ฟู่หยิงเจ๋อคุกเข่าอยู่กับพื้น ใบหน้าเงยขึ้นอย่างงุนงง สิ้นหวัง ไม่เข้าใจ สับสน… อารมณ์มากมายประดังประเด จนสมองหยุดคิดโดยสิ้นเชิง
นั่นมันยาพิษมังกรแค้น!
หลินฉางเกอมีดีอะไร?
โฮก!
เสียงดังสนั่นหม่นทึบดังขึ้น ยาพิษมังกรแค้นถูกแรงดูดน่าสะพรึงของหลินฉางเกออัดแน่น ฉีกกระชาก มันส่งเสียงร้องอย่างเงียบเชียบ สีหน้าบิดเบี้ยว พยายามดิ้นรน
น่าเสียดาย ภายใต้พลังกดดันสัมบูรณ์ ทุกสิ่งล้วนสูญเปล่า!
ตูม!
ยาพิษมังกรแค้นสลายกลายเป็นหมอกสีเทาจำนวนนับไม่ถ้วน ไหลทะลักเข้าปากหลินฉางเกอ
พิษร้ายที่คนนอกได้ยินชื่อก็หน้าถอดสี สำหรับหลินฉางเกอกลับเหมือน… ของบำรุงชั้นยอด
คำกล่าวนี้มิได้เกินจริงเลย ร่างอมตะนิรันดร์กาลของหลินฉางเกอสามารถหลอมทุกสิ่ง กลืนกินทุกสรรพ หมื่นพิษไม่อาจทำอันตราย!
ศิษย์ทั้งหลายอ้าปากค้าง ตะลึงงันกับภาพเบื้องหน้า
กระทั่งยาพิษมังกรแค้นถูกหลินฉางเกอสูดกลืนจนหมด พลังผนึกในค่ายกลจึงแตกสลาย อักขระเวทมนตร์พังทลายเป็นชุดๆ