เสวียนชิงยวียนเดิมทีเป็นห่วงหลินฉางเกออย่างมาก อุตส่าห์สิ้นสุดการต่อสู้กับหลงเซียวเทียนและกระดูกมังกรมาได้ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหวนคืนกลับมาอีกครั้ง
แต่จากบทสนทนาของทั้งสองฝ่าย เขาจงใจให้เป็นเช่นนี้
นี่ยังทำให้หัวใจของเสวียนชิงยวียนที่เคยเกร็งตัวผ่อนคลายลงช้า ๆ นางกำกระบี่เวทในมือแน่น แววตางดงามกลับมาเฉียบคมอีกครั้ง
หากการต่อสู้ครั้งนี้เปิดฉากขึ้น ตนเองก็ต้องคิดวิธีช่วยเหลือฉางเกอเช่นกัน
จะปล่อยให้เขาต่อสู้เพียงลำพังอย่างไรได้!
ขณะที่นางเพิ่งคิดเช่นนี้ หลินฉางเกอก็หันมามองนางด้วยสายตาอ่อนโยนสบาย ๆ แวบหนึ่ง "ไม่เป็นไร ให้ข้าลองทดสอบพลังของบุตรแห่งโชคชะตาคนนี้ดู!"
เสวียนชิงยวียนพยักหน้า แต่ยังคงไม่วางใจบ้าง "เช่นนั้นข้าจะเฝ้าอยู่ด้านนอก คอยป้องกันไม่ให้ผู้อื่นเข้ามารบกวนเด็ดขาด หากต้องการสิ่งใด ต้องเอ่ยเรียกข้านะ!"
แววตางดงามของนางเต็มไปด้วยความกังวล นางบินห่างออกไปพลางหันกลับมามองทุกสามก้าว
ในสนาม เหลือเพียงหลินฉางเกอและหลงเซียวเทียนเท่านั้น
"ไม่ว่าเจ้าจะปากแข็งเพียงใด ข้าก็บรรลุถึงขั้นสูงสุดจักรพรรดิญาณแล้ว ส่วนเจ้า เป็นเพียงขั้นต้นจักรพรรดิญาณ การต่างกันระหว่างเราเหมือนห่างกันหลายหมื่นลี้!"
"ก่อนหน้านี้เจ้าพึ่งพาร่างกายที่แข็งแกร่งเอาชนะข้าได้ เช่นนั้น... ตอนนี้เล่า?"
หลงเซียวเทียนส่งเสียงคำรามของมังกร ฟ้าดินเปลี่ยนสีสัน สรรพสิ่งร่ำไห้
ร่างของเขาเหมือนสายฟ้า เพียงแวบเดียวก็มาอยู่ตรงหน้าหลินฉางเกอ ยกมือพุ่งสังหารมา
การโจมตีครั้งนี้ พลังหนักแน่นมหาศาล ความเร็วยกระดับขึ้นจากก่อนหน้านี้
หลินฉางเกอเพิ่งประมือกับหลงเซียวเทียนเสร็จ รับรู้ถึงการยกระดับก่อนและหลังของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน
แม้จะยกระดับเพียงขอบเขตเล็ก ๆ หนึ่งขั้น แต่พลังต่อสู้กลับยกระดับขึ้นมาก
เทียบกับก่อนหน้านี้ เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าโดยตรง!
ตูม!
หลินฉางเกอยกมือปัดป้องหมัดของหลงเซียวเทียนนี้ แต่อีกฝ่ายกลับมีมีดสั้นที่ประกอบด้วยเกล็ดมังกรพุ่งออกจากกลางฝ่ามือ ถือโอกาสฟันลงมา
ฉึก!
บนแขนของหลินฉางเกอเกิดแผลยาวหนึ่ง เลือดสดไหลอาบ