หลงเซียวเทียนถูกฉีกเป็นสองซีก แต่ยังคงดื้อรั้นรั้งลมหายใจสุดท้ายไว้ ศีรษะมหึมาห้อยต่ำลง จ้องมองหลินฉางเกอ ในแววตาฉายแวบความเจ็บปวดระคนขมขื่น
"ไม่มีเซียนลงมาปกป้องเจ้าจริง ๆ หรือ?"
หลินฉางเกอสบตาเขา หางตาฉายแวบเย้ยหยัน "ดูท่าข้าคงประเมินฐานะของเจ้าในเผ่ามังกรสูงเกินไป"
ยามนี้ร่างของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดมังกรจนแดงฉาน
ดวงเนตรเปล่งประกายสีทองคู่หนึ่งเปลี่ยนแปรเป็นดวงตะวันและจันทรา แผ่ความน่าเกรงขามอย่างเต็มเปี่ยม
เพียงแค่สง่าราศีนี้ก็ก่อเกิดเป็นแรงกดดันที่เหนือชั้นแล้ว
ร่างของหลงเซียวเทียนดิ้นรน อยากจะตอบโต้หลินฉางเกออีกครั้งอย่างไม่ยอมจำนน ทว่ากลับถูกดูดกลืนจนว่างเปล่า สูญเสียพลังทั้งหมดสิ้น
เขาอ้าปาก ส่งเสียงคำรามโศกเศร้า
ลมหายใจกำลังเลือนหายอย่างรวดเร็ว
ต่อให้ได้รับความโปรดปรานจากสวรรค์ ต่อให้เป็นโอรสสวรรค์ เมื่อเผชิญหน้าพลังต่อสู้ที่ไร้เทียมทานก็ยังต้องดับสูญ!
นี่คือชีวิตที่เก้าของหลงเซียวเทียน วิชายุทธ์ถึงขีดสุดแล้ว ร่างจักรพรรดิกลับชาติมาเกิดเก้าชีวิตก็บรรลุแล้ว หากตายอีกครั้งนี้ก็ไม่อาจคืนชีพได้จริง ๆ
"อืม?"
หลินฉางเกอเลิกคิ้ว จู่ ๆ ก็รู้สึกผิดปกติ
หลงเซียวเทียนในชาติที่แปดถูกเขาสังหาร อย่างน้อยก็มีโชควาสนาแห่งวิถีสวรรค์ไหลออกมาเส้นหนึ่งถูกเขากลืนกินหลอมรวมไป
ครั้งนี้ใกล้สิ้นลมแล้ว เหตุใดจึงยังไม่มีโชควาสนาแห่งวิถีสวรรค์แยกตัวออกมาจากร่างเขา?
หรือว่ายังมีไม้ตายอีก?
ตูม!
ทันใดนั้น กระดูกมังกรใต้พื้นดินก็ส่งเสียงคำรามกึกก้อง สะท้อนเป็นเสียงประสานกับหลงเซียวเทียนอย่างคลุมเครือ
เดิมที เสวียนชิงยวียนได้เปรียบในการต่อสู้กับกระดูกมังกรนั้นแล้ว กระบี่เวทในมือกดดันอย่างต่อเนื่อง ทุกปราณกระบี่รวดเร็ว แม่นยำ รุนแรง บีบบังคับให้อีกฝ่ายจนตรอก
ไม่คาดว่ากระดูกมังกรจะระเบิดพลังอย่างกะทันหัน เกินความคาดหมายของทุกคน!
โฮก!
กระดูกมังกรคำรามสนั่น พุ่งออกจากถ้ำใต้ดิน สยายปีก และพุ่งชนเข้าใส่หลินฉางเกอ!
ร่างยาวหลายร้อยจั้งเหมือนภูเขาเทพก่อเกิดเป็นแรงบีบอัด ทำให้ท้องฟ้าบริเวณนี้ดังสนั่นหวั่นไหว ราวจะแหลกสลาย