หลินฉางเกอเร่งร่างอมตะนิรันดร์กาล จุดตันเถียนร้อนแรงดั่งเตาหลอม
อุณหภูมิสูงทั่วร่างระเบิดออก เผาจนห้วงอากาศบิดเบี้ยว
ปราณลิขิตสวรรค์เส้นนั้น ไม่ว่าจะยุคใดล้วนถูกผู้คนนับไม่ถ้วนตามแสวงหา ยิ่งเป็นสิ่งบรรดาอัจฉริยะปรารถนาครอบครอง
วันนี้ กลับถูกหลินฉางเกอหลอมรวมเข้าสู่ร่างทั้งเป็น
ร่างอมตะนิรันดร์กาลยกระดับจากภายในสู่ภายนอก เส้นชีพจรเทพทั้งเก้าก็แกร่งกล้าขึ้น พร้อมกันนั้นยังมีความรู้สึกทะยานสู่ขั้นสูงพุ่งพล่าน
กำลังจะก้าวสู่ขอบเขตอริยะ!
หลินฉางเกอสีหน้าสงบนิ่ง กดทับแรงกระตุ้นนั้นลงอย่างแข็งกร้าว
“ทวีปจิ่วโจวพลังปราณไม่เข้มข้นพอ ด้วยปริมณฑลแห่งร่างอมตะนิรันดร์กาลของข้า หากก้าวสู่ขอบเขตอริยะ เกรงว่าที่นี่จะถูกข้าดูดจนแห้งในชั่วพริบตา”
หลินฉางเกอแววตาราบเรียบ “ทว่า สังหารบุตรแห่งสวรรค์ที่ได้รับพรจากสวรรค์ กลับทำให้ข้ายกระดับโดยรวม ไม่เลว! ไม่เลว!”
เมื่อทำทั้งหมดนี้แล้ว สายตาของเขาก็ตกลงบนร่างหลงหูที่หวาดกลัวจนตัวแข็งทื่อไปแล้ว “ตอนนี้ ลูกของเจ้าตายแล้ว เป็นพ่อคนเช่นเจ้า ไม่ไปเป็นเพื่อนมันหรือ?”
หลงหูตัวสั่นสะท้าน โขกศีรษะไม่หยุด “ขอคุณชายน้อยไว้ชีวิต! ข้าไม่กล้าตั้งตัวเป็นศัตรูกับคุณชายอีกแล้ว!”
หลินฉางเกอเสียงเรียบ “สายไปแล้ว”
เขายกมือสะบัด ปล่อยพลังลมนิ้วสายหนึ่งออกไป
ฟิ้ว!
หลงหูหัวแตกกระจาย ตายคาที่
ถึงตอนนี้ ผู้แกร่งกล้าระดับอริยะเก้าสิบเก้าคนที่ออกมาจากสำนักเจิ้งเต๋อ ไม่เว้นแม้แต่รายเดียว สังหารหมดสิ้น!
และผู้ร่วมสังเวยด้วยกันยังมีราชานักบุญ!