โจวต้าจ้วงทั้งตัวเหมือนถูกชักกระดูกออก อ่อนปวกเปียกลงไป
ปากส่งเสียงอู้อี้ต่ำ ๆ ถูกมือของเจ้าเจิ้งปิดแน่น
เจ้าเจิ้งเพิ่มอีกหนึ่งดาบ คราวนี้ที่คอ
เลือดพุ่งออกมา ร้อน ๆ กระเด็นโดนหลังมือเจ้าเจิ้ง
สิบกว่าวินาทีผ่านไป โจวต้าจ้วงก็ไม่ขยับอีกเลย
เจ้าเจิ้งค่อย ๆ คลายมือ
ศีรษะตกไปกองกับกองใบไม้แห้งอย่างอ่อนระทวย
เจ้าเจิ้งย่อตัวลง รื้อของในอกโจวต้าจ้วงออกมา แป้งข้าวโพดสองจิน เต้าหู้แช่แข็งสองสามก้อน แล้วก็เงินสามเหมาหกเซนต์
จนจริง ๆ
ปากก็เหม็นจริง ๆ
เจ้าเจิ้งเก็บของเข้าพื้นที่ ทำความสะอาดคราบเลือดที่เกิดเหตุ
แล้วลากศพไปที่ลึกในป่า ใช้กิ่งไม้กับใบไม้แห้งกลบไว้
อากาศแบบนี้ พอตกกลางคืนแข็งตัว คนก็จะแข็งทื่อ
กว่าจะมีคนพบ คงไม่รู้ว่านานแค่ไหน
ถึงตอนนั้นใครจะรู้ว่าเขากลับมาจากไหน?
ตลาดมืด?
คูเมือง?
หรือมีเรื่องกับใคร?
ยุคนี้ คนหนึ่งคนหายตัวไป ไม่ใช่เรื่องแปลก
เจ้าเจิ้งยืนขึ้น ตบฝุ่นบนมือ
จังหวะนั้นเอง
ในหัว แผงสีฟ้าจาง ๆ ก็เด้งขึ้นมา
[รางวัล: อายุขัย+1 ปี]
[รางวัล: พลัง+1]
[รางวัล: ร่างกาย+1]
เจ้าเจิ้งมองแผงนิ่งไปสองสามวินาที
ฆ่าคน ก็มีรางวัลด้วย?
เมื่อก่อนเขายังคิดว่า ระบบนี้เกี่ยวข้องกับ "การข่มเหงต่อหน้าธารกำนัล" เท่านั้น
ตอนนี้ดูแล้ว ไม่ใช่
ชิงอายุขัย
ชิงชีวิต
ชิงทรัพยากร
เจ้าเจิ้งลองถามในใจ
"ระบบ แกเป็นอะไรกันแน่?"
ไม่มีปฏิกิริยา
"กฎการให้รางวัลคืออะไร?"
ก็ยังไม่มีปฏิกิริยา
แผงเงียบสนิท
เจ้าเจิ้งไม่ผิดหวัง
แค่ให้รางวัลก็พอแล้ว
ส่วนจะพูดหรือไม่พูด ไม่สำคัญ