ห้องฉายหนัง
ซวีต้าเมากำลังฮัมเพลงลามกเล็ก ๆ พร้อมใช้ผ้ากำมะหยี่เช็ดเลนส์เครื่องฉายไปทีละนิด
"ปัง!"
ประตูถูกถีบเปิดอย่างแรงจนแผ่นประตูกระแทกกำแพงสั่นก้อง
มือของซวีต้าเมากระตุกวูบ เกือบทำเลนส์สุดรักหล่นลงพื้น
ชาจู้ยืนขวางที่ประตู หายใจหอบเหมือนวัวติดโรคตาแดง หน้าแดงก่ำเป็นสีตับหมู
"ซวีต้าเมา! แกนี่ไปนินทาอะไรให้ทั้งโรงงานได้ยินเข้า!"
ซวีต้าเมารีบหดคอก่อน จากนั้นก็ยักไหล่สองข้าง สีหน้าแบบช่างหัวมัน
"ฉันนินทาอะไร?"
"ก็แค่คุยกับอาสองหลี่เรื่องฐานะการเงินของเพื่อนร่วมงาน นี่ก็ต้องมาวุ่นวายกับแกด้วยเหรอ?"
ชาจู้กัดฟันแน่นจนเสียงดังกรอด คว้าไม้กวาดไม้ไผ่ข้างประตูขึ้นมา
"ไอ้เวร! วันนี้ฉันจะฟาดปากหมาของแกให้เละ!"
ไม้กวาดถูกชูขึ้น ซวีต้าเมาไม่รอช้า ใช้กลยุทธ์อย่างเต็มที่——ขอแค่ฉันวิ่งเร็วพอ ระเบิดก็ตามฉันไม่ทัน
เขากระโดดดิ่งไปทางประตูหลัง เลี่ยงกองถ่านหิน พุ่งตรงไปทางฝ่ายรักษาความปลอดภัย พร้อมตะโกนด้วยเสียงแหลมแหบพร่า:
"ช่วยด้วย!"
"ชาจู้จะตีคน!"
"ต่อหน้าต่อตากลางวันแสกๆ ไอ้ตีพ่อจะฆ่าคน! ฝ่ายรักษาความปลอดภัยไม่จัดการกันหรือไง!"
เสียงตะโกนก้องกังวาน ลอยไปถึงหน้าประตูฝ่ายรักษาความปลอดภัยพอดี
รองหัวหน้าฝ่าย เฉินหงจวิน เพิ่งยกแก้วน้ำเคลือบออกมาเทกากชา พอเงยหน้าก็เห็นชาจู้ถือไม้กวาดวิ่งตามมาอย่างดุดัน
สีหน้าเฉินหงจวินมืดลงทันที